ၿမန္မာစာအုပ္မ်ား

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=351077031660285&set=a.331529233615065.57586.331004150334240&type=1&relevant_count=1#!/arakan.patriotic/posts/649514495060770?notif_t=close_friend_activity

~~~~အာေခ်ာင္ေသာေမာ္စီ နွင္႔ မူဘာရတ္~~~~

~~~~အာေခ်ာင္ေသာေမာ္စီ နွင္႔ မူဘာရတ္~~~~

အရပ္စပါရင္းဟု အေနာက္မီဒီယာမ်ားေခၚဆိုေသာ ဆႏၵၿပပြဲမ်ား အီဂ်စ္ နိုင္ငံသို႔ကူးစက္လာရာမွ အီဂ်စ္နိုင္ငံမွ အေနာက္အုပ္စု၊အေရွအုပ္စုနဲပါ ေကာင္းမြန္ေသာ ဆတ္ဆံေရးတည္ေဆာက္နိုင္ခဲၿပီး အရပ္-အစေရး စစ္ပြဲမ်ား ရပ္တန္႔သည္ထိ စြမ္းေဆာင္နိုင္ခဲ႔ေသာ သမတ မူဘာရတ္ အာဏာလက္လြတ္ကာ အစြန္ေရာက္မ်ားၾကီးစိုးသည္ မူစလင္ပါတီၾကီး အာဏာရရိွခဲ႔ၿခင္းမွာ အေနာက္ကမၻာနွင္႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားေသာ ကြန္ၿမဴနတီမ်ားၾကား ရတက္မေအးစရာၿဖစ္လာေစခဲသည္႔ အခ်က္အလက္မ်ားတည္းမွတခုၿဖစ္ပါသည္။
ေနာက္ဆက္တြဲအေနၿဖင္႔ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ားအား အေၾကာင္းမဲ တုိက္ခုိက္ၿခင္း၊ နိုင္ငံတြင္းလက္ထက္နိုင္ေသာ ပ်ည္းမွ်အသက္ကို ၁၈ နွစ္မ ၉ နွစ္သိုေလွ်ာ႔ခ်ရန္ ဘာသာေရးေရွးရိုးစြဲမ်ားမွ ၾက်ုိးစားလာၿခင္း၊ အဓိက အေနၿဖင္႔ သမတသစ္ ေမာ္စီ မွ ကုလသမက ညီလာခံတြင္ မြတ္စလင္ ဘာသာအား ေ၀ဖန္ေၿပာဆိုမူမ်ား ကမၻာေပၚတြင္ၿဖစ္ေပၚလ်က္ရိွေၾကာင္း ၄င္းအခ်က္ကိုလံုး၀ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း မိန္းခြန္းေၿပာၾကားခဲ႔ပါသည္။ (၄င္းမွ် သံတမာန္ နည္းပရိယရ္ၾကီးစိုးၿပီး ကမၻာဗိုလ္ထု အလည္တြင္ မိမိ သိက္ခါကို ကိုယ္တိုင္ခ်ခဲ႔ကာ ကိုယ္ခ်ီးထုတ္ကို ကိုယ္တိုင္ဖြင္႔ခ် သည္လုတ္ရပ္ၿဖစ္သည္နွင္႔ အညီ အီဂ်စ္ နိုင္ငံ၏ လက္ရိွေၿခလွမ္းမ်ားသည္ ေရွးရိုစြဲ အယူ၀ါဒ ၿပန္လွည္ေမြးဖြားလာနိုင္မည္ေဒသ အၿဖစ္ရုပ္လံုးေပၚလာပါေတာသည္၊။

၄င္းအေၿခအေနကို ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္တြင္ စစ္ေက်ာင္းတက္လာၾကသည္ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားနွင္႔ အေနာက္နိုင္ငံစစ္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ဘြဲ႔ရခဲ႔ တပ္မွဴးမ်ားက ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္လာခဲ႔ၿပီး (အခြင္႔ေကာင္းယူခဲ႔ၿပီး) အာဏာသိမ္းလိုက္ပါေတာသည္။ အေၿခခံ အားၿဖင္႔စည္းစားမည္ဆိုေသာ္ ယင္းကဲ႔သို စင္းလံုးေခ်ာ မဟုတ္သည္တိုင္ေအာင္ ေအာင္ၿမင္ခဲ႔ေသာ စစ္အာဏာသိမ္းနိုင္ရန္ အီဂ်စ္ စစ္တပ္တြင္႔အေတြအၾကံဳမရိွပါ။ ေအာင္ၿမင္မူအရိွဆံုးေသာ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးၿဖစ္သည္ နာဆာ မွာလည္းလူထု အေၿခၿပဳမွတဆင္႔ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လာသူပါ။ ေနာက္တခ်က္ အေနၿဖစ္ ရွရွားနွင္ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုတြင္ပညာသင္လာေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း တို႔ကိုလည္း ရွရွား အၾကံေပးမ်ားက အာဏာသိမ္းနိုင္ရန္ အၾကံေပးၾကသည္ ဆိုၿခင္းမွာလဲ လံုး၀ မၿဖစ္နိုင္ပါ၊ ရွရွား သမိုင္းတေလွ်ာက္လံုးမွာ တၾကိမ္တခါမွ စစ္တပ္မွ( အလံုးစံု) အာဏာသိမ္းၿခင္းမရိွခဲပါ။( ဒီေနရာမွာေတာ႔ ရွရွားေတြ လူလည္ေတြ႔ေနာ္ )။ ဒီလိုဆိုရင္ စစ္အာဏာသိမ္းနိုင္ေအာင္ဘယ္သူ၊ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေနာက္ကြယ္က ကူညီခဲ႔သလဲ……
အက်ည္းခ်ံဳရေသာ္ မၾကာမွီက အာဏာသိမ္းအစိုးရက သမတေဟာင္း မူဘာရတ္ ကို အက်ည္းေထာင္မွ ထုတ္ၿပီး အိမ္သို႔ၿပန္ပိုလိုက္ပါတယ္။ မူဘာရတ္ လက္ထက္မွာ မဟာရန္သူေတာ္ၾကီး အေမရိကန္ ဆီက လက္နက္ေတြ၀ယ္ယူနိုင္ခဲ႔တဲ႔အၿပင္ စစ္ေရေလက်င္မူအစီအစဥ္ေတြ ဗိုလ္ေလာင္းေက်ာင္းသားေတြ႔ စဥ္ဆတ္မၿပတ္ပိုနိုင္ေအာင္ အေမရိကန္ေထာက္လွမ္းေရးက စတင္ၾကား၀င္ေဆာင္ရြတ္ေပးခဲ႔တာပါ။

ဒီေလာက္ဆိုရင္ မူဘာရတ္ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘယ္သူရိွသလဲ ။အာေခ်ာင္တဲ႔ ေမာ္စီ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘယ္သူရိွသလဲ ဆိုတာ သဲသဲ ကြဲကြဲ ၿမင္မိမယ္လိုထင္ပါေၾကာင္း။ ။

(မိုက္ကယ္ ရန္ကင္း)

ရခုိင္ျပည္နယ္ ျပႆနာ...

Credit to: http://arakanreview.net/

ရခုိင္ျပည္နယ္ ျပႆနာ...
Filed under စာတမ္း/မွတ္တမ္း
.....................................

၁၉၆၀ ခုႏွစ္ – ရခုိင္ျပည္ ျပည္နယ္ေပးေရး/မေပးေရး ပါလီမန္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး၌ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္မိန္႔ခြန္းႏွင့္ အစည္းအေဝး၌ ေဝဖန္ခ်က္မ်ားေပးခဲ့ၾကသည့္ အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ သခင္သာခင္၊ ရမ္းၿဗဲအမတ္္ ဦးဘၿမဳိင္၊ သံတြဲအမတ္ ဦးေက်ာ္တင့္၊ ရ-တ-ည အမတ္ ဦးလွထြန္းျဖဴတုိ႔၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတရပ္အေနျဖင့္ ထုိအခ်ိန္ကာလက ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ ျမဝတီ မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးရာ – ထုိမွတ္တမ္းအား Arakan Review စာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ား ဖတ္႐ႈေလ့လာႏုိင္ရန္ မူရင္းအတုိင္း မွ်ေဝလိုက္သည္။

rakhine_by_xumarov-d5fu73e

ရခုိင္ျပည္နယ္ ျပႆနာ

စုေဆာင္းတင္ျပသူ – စိန္ေအးထြန္း

ယေန႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည္ေထာင္စုသားတုိင္းႏွင့္ တုိက္ရုိက္ေသာ္လည္းေကာင္း သြယ္ဝုိက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း သက္ဆုိင္ေနေသာ ျပႆနာတရပ္ ေပၚေပါက္လ်က္ရွိသည္။ ယင္းျပႆနာမွာ ရခုိင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ ေပးထုိက္ မေပး ထုိက္ဟူေသာ အျငင္းပြားေနမႈပင္ျဖစ္သည္။ ေပးထုိက္သည္ ဟူေသာ အင္အားစုဘက္က ျပည္နယ္ေပးသင့္ ေပးထုိက္ေၾကာင္း အကုိးအကားေပါင္းစုံျဖင့္ တင္ျပေနၾကသလို မေပးထုိက္ဟူေသာ အင္အားစုဘက္မ်ားကလည္း မေပးထုိက္ေၾကာင္း အကုိး အကားျပလ်က္ ျငင္းဆုိေနၾကသည္။

ဤ အင္အားစုႏွစ္ခု၏ အဓိက ဆုိလုိရင္းမွာ ေပးထုိက္သည္ဟူေသာ အင္အားစုမ်ားက ရခုိင္ႏွင့္ မြန္သည္ ရာဇဝင္ေၾကာင္းအရ သီးျခား ဘုရင္ရွိခဲ့သည္။ သီးျခားယဥ္ေက်းမႈရွိသည္။ သီးျခားစကားႏွင့္ စာေပရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရခုိင္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ ေပးသင့္ ရထုိက္သည္ဟု အဆုိျပဳေနၾကသည္။ မေပးထုိက္ဟူေသာ အင္အားစုမ်ားအေနျဖင့္လည္း ရခုိင္ႏွင့္မြန္ ျပည္နယ္ေပးလွ်င္ ျပည္ေထာင္စု စည္းလုံးညီၫြတ္မႈ ေလ်ာ့ပါးေစႏုိင္သည္။ အိမ္ႀကီးထဲ အိမ္ကေလး ေဆာက္ဆုိသလုိ တုိင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းကြဲျပားၿပီး တုိင္းျပည္ ကေမာက္ကမ ျဖစ္လာႏုိင္သည္ဟု ဖြင့္ဟေနၾကသည္။

ဤျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ စာေရးသူအေနျဖင့္ ဤမွတ္တမ္းတြင္ ျပည္နယ္ ေပးထုိက္၊ မေပးထုိက္ ထည့္သြင္း မွတ္ခ်က္မခ် လိုေပ။ တုိင္းျပည္က ေဝဖန္ သုံးသပ္ေလ့လာႏုိင္ရန္သာ အဆုိပါ ျပည္နယ္ေပးထုိက္ မေပးထုိက္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆြးေႏြး ခ်က္ ေဝဖန္ခ်က္မ်ားကုိသာ ေဖာ္ျပလုိပါသည္။ သုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္နယ္ ျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔က က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ပထမပါလီမန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး၌ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းႏွင့္ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၈ ရက္ေန႔က က်င္းပခဲ့ေသာ ပါလီမန္ အစည္းအေဝး၌ အသီးသီးေဝဖန္ခ်က္မ်ားေပးခဲ့သည့္ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ သခင္သာခင္၊ ရမ္းၿဗဲအမတ္ ဦးဘၿမဳိင္၊ သံတြဲအမတ္ ဦးေက်ာ္တင့္၊ ရ-တ-ည အမတ္ ဦးလွထြန္းျဖဴတုိ႔၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတရပ္အေနျဖင့္ တင္ျပလုိက္ရေပသည္။

ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ဦးႏု ေဆြးေႏြးခ်က္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ဥကၠ႒ႀကီးမွတဆင့္ အင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စည္းလုံးေရး ျပႆနာကုိ ကြ်န္ေတာ္ အခု ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စု စည္းလုံးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဝါဒဟာ ပင္လုံညီလာခံမွာ ေရွးဦးစြာ လက္ခံ အတည္ျပဳၿပီးတဲ့ေနာက္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပုံ အေျခခံ ဥပေဒထဲမွာ ျပ႒ာန္းထားတဲ့အတုိင္း စည္းလုံးတည္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဲ႕ စည္းလုံးေရးကုိ ခုိင္သည္ထက္ ခုိင္ေအာင္ အၿမဲအားထုတ္ေနရမယ္ဆုိတဲ့ ဝါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိတာဟာ တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာလူမ်ဳိးသားမက ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ရွမ္း၊ ကရင္၊ ကယား၊ မြန္၊ ရခုိင္ အစရွိေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိး အားလုံးရဲ႕ ႏုိင္ငံကုိ ဆုိလုိပါတယ္။ ဒီလူမ်ဳိးစု အားလုံးဟာ တႏုိင္ငံထဲသားအျဖစ္ စည္းလုံးၿပီး လူမ်ဳိးတုိင္း လူမ်ဳိးတုိင္း ဟာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံသားရယ္လို႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေလးစားဂုဏ္ယူရာျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံကုိ ဆုိလုိပါတယ္။ ေသြးမတူမႈေၾကာင္း လည္းေကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ မတူမႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇဝင္ မတူမႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ေၾကာင္း အာဃတရွိခဲ့ေၾကာင္း လည္းေကာင္း ဘယ္လိုပဲ ကြဲျပားေနၾကေစကာမူ တႏုိင္ငံသားအျဖစ္ သက္ဆုိင္ရာ တာဝန္ကုိ ထမ္းေဆာင္ၿပီး သက္ဆုိင္ရာ အခြင့္အလမ္းမ်ားကုိ ခံစား၊ စံစားရာျဖစ္တဲ့ႏုိင္ငံကုိ ဆုိလုိပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ဒီလုိ စည္းလုံးေနရမယ့္ ႏုိင္ငံမ်ဳိးလို႔ ဆုိလုိက္တဲ့အတြက္ လူမ်ဳိးစုတစ္ခုခုဟာ ကုိယ့္အမ်ဳိး၊ ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကုိယ့္ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာေတြကုိ စြန္႔လႊတ္ပစ္ရမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ သမုိင္းျဖစ္စဥ္မွာေရာ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္စဥ္မွာေရာ၊ အစဥ္အလာေတြမွာေရာ အမ်ဳိးမ်ဳိး အေထြေထြ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ တမ်ဳိးထဲတပုံစံထဲသာ ရွိေနမယ္လို႔လဲ မဟုတ္ပါ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအေထြေထြ ရွိေနမႈထဲက စည္းလုံးမႈကုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရွာၾကရမွာပဲ။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။သက္ဆုိင္ရာ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ စိတ္မွာ ျပည္နယ္လိုခ်င္တဲ့ ဆႏၵ တကယ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ရွိၾကမယ္ဆုိရင္ ရခုိင္ျပည္နယ္နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ကုိ စီမံေပးပါမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကတိေပးဖူးပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီနည္းနဲ႔အညီ လည္းေကာင္း၊ ေဒသတြင္း ေနထုိင္ၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုအတြက္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ အက်ဳိးရွိ ရွိ ျဖစ္ေစမယ့္ နည္းနဲ႔အညီလည္းေကာင္း သက္ဆုိင္ရာ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုရဲ႕ တကယ့္ဆႏၵကုိ သိရေအာင္ ျပဳၿပီး တဲ့ေနာက္ သိရတဲ့အခ်က္ကုိ မူတည္ၿပီး ကတိအတုိင္း အေစာဆုံး စီမံေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္။ သက္ဆုိင္ရာ လူထုရဲ႕ ဆႏၵကုိ သိေအာင္ျပဳရမယ့္ ကိစၥမွာ ျပဳပုံျပဳနည္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ သက္ဆုိင္ရာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ တုိင္ပင္ပါ့မယ္။

သခင္သာခင္ ေဝဖန္ခ်က္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စု စည္းလုံးေရး ဝါဒထဲမွာ အဓိက ေဖာ္ျပထားတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ သတ္မွတ္ေပးေရးကိစၥတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျပည္နယ္ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဴပ္ရဲ႕ သေဘာထားကုိလဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေၾကညာၿပီးပါၿပီ။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ တင္ျပလိုတာကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရႏွင့္ တကြ လူမ်ဳိးစု အသီးသီး အပါအဝင္ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးဟာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး တည္ၿမဲေရးအတြက္ စုေပါင္းတာဝန္ရွိ သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး တည္ၿမဲေရးကုိ အေထာက္အပံ့ျပဳမယ့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြသာ ျဖစ္ရပါမယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ျပည္နယ္ ေပးျခင္းအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ ပုိမုိခုိင္ၿမဲလာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အားရ ေက်နပ္စရာပါပဲ။ ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ ျပည္နယ္ ေပးလိုက္ တဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ေတြ ေလ်ာ့ပါးၿပီး သီးျခားစိတ္ေတြ၊ ခြဲထြက္လိုတဲ့ ဆႏၵမ်ဳိးေတြ ေပၚေပါက္လာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ပ်က္စီးဖုိ႔ ဖန္တီးတာနဲ႔ အတူတူေနမွာပါပဲ။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။က်ေနာ္တုိ႔ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ မူကေတာ့ ျပည္နယ္ေပးျခင္းျဖင့္ (၁) ျပည္ေထာင္စုႀကီး တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေရးကုိ အေထာက္အပံ့ျပဳရမယ္။ (၂) သက္ဆုိင္ ရာ ျပည္နယ္အတြင္းရွိ လူမ်ဳိးစု အသီးသီးရဲ႕ အေျခအေနေတြ တုိးတက္မႈ ရွိရမယ္။ ဒါမွသာ ျပည္နယ္ေပးျခင္းဟာ အက်ဳိးေက်းဇူး ျဖစ္ထြန္းႏုိင္မယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီး ခင္ဗ်ား။ ။ယခုေခတ္မွာဆုိရင္ ႏုိင္ငံအသီးသီးဟာ မိမိတို႔အားကုိ မိမိတုိ႔ ပုိမုိျဖည့္တင္းႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းၿပီး ျပည္နယ္က ျပည္ ႀကီးျဖစ္ေအာင္ ႀကဳိးစားေနရတဲ့ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံ အခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံမႈ ေလ်ာ့ရဲ ရဲျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကတဆင့္ ၾကံ့ၾက့ံခုိင္ခုိင္ ေတာင့္ေတာင့္ တင္းတင္း ျဖစ္ေအာင္ စုစည္းေနၾကတဲ့ အခ်ိန္၊ ရာဇဝင္ အေျခ အေန ေျပာင္းလဲေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ အေနာက္ ဥေရာပမွာဆုိရင္ တခ်ိန္တုန္းက မာနေတြ တံခြန္ထူၿပီး အခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းေနၾကတဲ့ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမဏီ၊ ေဟာ္လန္၊ ဘယ္လဂ်ီယန္၊ ၾသစတႀတီးယား၊ အီတလီ စတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဟာ ခုအခ်ိန္မွာဆုိရင္ အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းၿပီး ဥေရာပ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္ေအာင္ ႀကဳိးစားတည္ေဆာက္ ေနၾကပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ဆုိရင္လဲ ဥေရာပ ပါလီမန္အဖြဲ႔ဆုိၿပီး စုေပါင္း ပါလီမန္ စံနစ္ကုိ တီထြင္ဖုိ႔ စုိင္းျပင္းေနၾကပါတယ္။ စီးပြားေရးအရဆုိရင္လည္း ဥေရာပတုိက္ အက်ဳိးတူ ေစ်းကြက္ႀကီးကုိ ဖန္တီးၿပီး အခ်င္းခ်င္း စီးပြားေရးအရ ရုိင္းပင္းမႈေတြ လုပ္ဖုိ႔ စီမံေနၾကပါၿပီ။ ႏုိင္ငံ တကာေရးရာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္လဲ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ေကာင္စီကုိ ဖြဲ႔စည္းၿပီး တစထက္တစ ေသြးရင္းသား ရင္း ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ အာရပ္ႏုိင္ငံအသီးသီးဟာလည္း အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းၿပီး အာရပ္ျပည္ေထာင္စု သမၼတႏုိင္ငံကုိ ထူေထာင္လုိက္ၾကပါၿပီ။ ေနာ္ေဝ၊ ဆြီဒင္၊ ဒိန္းမတ္ စတဲ့ ႏုိင္ငံမ်ားဟာလည္း စကင္းဒီ ေနဗီးယန္း ျပည္ေထာင္စု အေနနဲ႔ ေပါင္းစည္းဖုိ႔ ႀကဳိးစားေနၾကပါၿပီ။ အာဖရိကတုိက္မွာ လြတ္လပ္ေရးရစ ဂါနာနဲ႔ ဂီယာနာ အစရွိတဲ့ ႏုိင္ငံငယ္မ်ားပင္ ဒီအတုိင္း ေျခလွမ္းလ်က္ ရွိၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေရွ႕ေတာင္ အာရွမွာပင္လွ်င္ တခ်ိန္က ဗုိလ္ခ်ဴဴပ္ေအာင္ဆန္း ေဆာ္ၾသခဲ့ဖူးတဲ့အတုိင္း အက်ဳိးတူႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း စီးပြားေရးမွ အစျပဳၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ အတြက္ ေဒသဆုိင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေပၚေပါက္ဖုိ႔ စုစည္းေနပါၿပီ။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ႏုိင္ငံတကာက ခုလုိ ကုိယ့္ရွိတဲ့ အားကုိ ႀကီးပြားေအာင္ လုပ္ေနၾကတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံ က ေခတ္ေနာက္ ျပန္ဆြဲသလို ကုိယ့္အားကုိ ခြဲေနၾကမယ္ ဆုိရင္ ဒါဟာ အခ်ိန္အခါ အေျခအေနနဲ႔ မဆီေလ်ာ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ထင္ပါတယ္။ မြန္အမ်ဳိးသားမ်ား၊ ရခုိင္အမ်ဳိးသားမ်ားဟာ စင္စစ္ ဗမာအမ်ဳိးသားေတြနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာခ်င္း လူမ်ဳိးခ်င္း ေရာေထြးယွက္တင္ေနတဲ့ ေသြးတူသားတူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီအမ်ဳိးစုေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာေတြကုိ ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ၿပီး လူမ်ဳိးစုအေလ်ာက္ တုိးတက္မႈ အခြင့္အေရးေတြ ဖန္္တီးေပးႏုိင္တဲ့ မြန္ေရးရာ ေကာင္စီတုိ႔၊ ရခုိင္ေရး ရာေကာင္စီတုိ႔ ဖြဲ႔စည္းေပးျခင္းျဖင့္ ဒီျပႆနာဟာ ေျပလည္ သြားႏုိင္စရာ ရွိပါတယ္။ ေရွးအခါက ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရ အေနနဲ႔လည္း ခြ်တ္ယြင္းခ်က္ေတြ ရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ခုလို မေက်နပ္မႈေတြကုိ အေၾကာင္းျပၿပီး ျပည္နယ္ ကိစၥေတြ ေပၚေပါက္ ခဲ့ရတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခုအခါမွာ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရ အေနနဲ႔လည္း လူမ်ဳိးစုံေတြ အေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ ဝါဒလမ္းစဥ္ေတြကုိ ျပဳျပင္သြားမယ္။ လူမ်ဳိးစုံ အသီးသီးကလဲ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြား ၾကမယ္ဆုိရင္ ျပည္နယ္ျပႆနာ ဟာ အလုိလို ေအးခ်မ္းသြားလိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။

ဦးဘၿမဳိင္ ေဆြးေႏြးခ်က္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ဦးႏု၏ မိန္႔ခြန္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ဃဂနဏ စဥ္းစားပါတယ္။ အေျဖက ဘယ္လုိ ထြက္လာသလဲဆုိေတာ့ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ျပည္နယ္ တကယ့္ကုိ လုိခ်င္တယ္လုိ႔ သိခဲ့ရင္ ျပည္နယ္ကုိ ကတိအတုိင္း အေစာဆုံး စီမံ ေဆာင္ရြက္ေပးပါမယ္လုိ႔ နားလည္ပါတယ္။ ယေန႔အဖုိ႔မွာ အေျခအေနကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ျပည္နယ္ ရထုိက္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္နဲ႔တကြ ျပည္ေထာင္စုအဖြဲ႔က ဆုံးျဖတ္ၿပီးၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ျပည္နယ္ကုိ လုိလားတယ္ မလုိလားဘူးဆုိတာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ စုံစမ္းဖုိ႔ ဝန္ႀကီး ခ်ဴပ္က ေျပာသြားပါတယ္။ ဒီလုိ ေျပာတာကုိ အင္မတန္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ဟာ ရခုိင္လူမ်ဳိးေတြ အေပၚမွာေရာ မြန္လူမ်ဳိးေတြအေပၚမွာေရာ ေကာင္းတဲ့ ေစတနာနဲ႔ လုပ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ပါလီမန္စနစ္ကုိ ယုံၾကည္တဲ့ လူမ်ဳိးဟာ တဦးနဲ႔ တဦး အၾကမ္းဖက္ၿပီး ခုိက္ရန္ ေဒါသျဖစ္ဖုိ႔၊ ေဒါသမာန္မာနျဖစ္ဖုိ႔၊ ဒီလိုစနစ္ေတြကုိ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ လက္မခံပါဘူး။ ေအးခ်မ္းတဲ့ နည္းနဲ႔ ျပႆနာ အရပ္ရပ္ကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ လုိလား ယုံၾကည္ပါတယ္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္က ဆာဘဦး ႀကီးမွဴးတဲ့ ေကာ္မရွင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ ပါတယ္။ ဒီတုန္းက အာဏာရ အစုိးရက ရခုိင္ျပည္နယ္ ေပးေရးကိစၥကုိ ဘာမွ် တိတိက်က် ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္း မရွိပါဘူး။ ရခုိင္ လူမ်ဳိးမ်ားဟာ တျဖည္းျဖည္း အုပ္ခ်ဴပ္တဲ့ အစုိးရ အေပၚမွာ ယုံၾကည္အားကုိးတဲ့ စိတ္ဟာ တေန႔တျခား က်ဆင္းလာပါတယ္။ ၃၈ ျဖာ မဂၤလာတရားဟာ ၁၂ ႏွစ္ပတ္လုံး လူမ်ား၊ နတ္မ်ား ၾကံဆ ရာမွ ရသလိုပဲ။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္က ျပည္နယ္ကိစၥ ေပၚေပါက္တာ ဟာ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ၁၂ ႏွစ္ၾကာမွ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မလိုျဖစ္ေနတာကုိ ဝမ္းလဲသာပါတယ္။ ေက်းဇူးလဲတင္ပါတယ္။ ေနာက္ တစ္ခုက ရခုိင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ ကုိယ့္ နယ္အုပ္ခ်ဴပ္မႈကုိ လုိလားပါမည္လားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ေျဖဖုိ႔ရာ သိပ္ၿပီး မခဲယဥ္းပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိရင္ ရခုိင္လူမ်ဳိး စစ္မွန္လွ်င္ ကုိယ့္တုိင္း ကုိယ့္ျပည္ရဲ႕ သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္း ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ အုပ္ခ်ဴပ္ရမယ့္ ကိစၥကုိ ဘယ္ရခုိင္မွ ျငင္းမယ္မဟုတ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားကုိ ျပည္နယ္ ေပးထုိက္၊ မေပးထုိက္ ဆုိတဲ့ စကားဟာ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ မပါတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီျပႆနာကုိ ေျပာဖို႔ မလုိဟု ယူဆပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တဖက္က မိတ္ေဆြ (အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ သခင္သာခင္ကုိ ဆုိလိုသည္) က ရခုိင္ျပည္နယ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အနည္းအက်ဥ္း ေဝဖန္သြားပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။တဖက္ မိတ္ေဆြက ျပည္နယ္ေပးျခင္းျဖင့္ ျပည္မႀကီးဟာ စည္းရုံးညီၫြတ္မႈ ညံ့ဖ်င္းလာမယ္။ တုိင္းျပည္ ကေမာက္ကမ ျဖစ္လာမယ္ဆုိၿပီး စုိးရိမ္ျခင္းကုိ ေျပာသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေျဖရွင္းလိုတာက ျပည္နယ္ေပးျခင္းျဖင့္ ျပည္ေထာင္ စု စိတ္ဓာတ္ဟာ ေလ်ာ့စရာမရွိပါဘူး။ ျပည္မရဲ႕ အင္အားလဲ ေလ်ာ့စရာမရွိပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘိလပ္က ဆာေရာ ဘတ္ ေဂၚဒြင္ ေျပာခဲ့ဖူးတာကုိ သတိရ ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိေတာ့ ၿဗိတိသွ် အင္ပါယာထဲမွာ တုိင္းျပည္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဒီ တုိင္းျပည္ေတြကုိ ကုိယ္ပုိင္ အုပ္ခ်ဴဴပ္ေရး ေပးျခင္းအားျဖင့္ ၿဗိတိသွ် အင္ပါယာဟာ အင္အား မေလ်ာ့ဘဲ သာၿပီးေတာ့ အင္အားျပည့္ႏုိင္တယ္ ဆုိတဲ့အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ဦးႏုရဲ႕ မိန္႔ခြန္း ျပည္ေထာင္စု စည္း လုံးေရး အခန္းမွာလဲ “အေျခခံ ဥပေဒထဲမွာ ျပည္နယ္ေတြ ေပးထားတဲ့အတြက္လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ ထပ္ ျပည္နယ္ေတြ ေပး ဦးမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကတိရွိထားအတြက္လည္းေကာင္း၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေထြေထြ ကြဲျပားျခားနားတဲ့အထဲမွ စည္းလုံးမႈကုိ ရႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာတရားဟာ ထင္ရွင္းေနပါတယ္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ၿပီး ဒီလို စည္းရုံးမႈမ်ဳိး ရွိမွလဲ တကယ့္ စည္းလုံးမႈ အေရးပါ အရာေရာက္တဲ့ စည္းလုံးမႈကုိ ရႏုိင္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ သာဓကအျဖစ္နဲ႔ ရွာရင္ အျခား မၾကည့္ပါနဲ႔။ ျပည္ေထာင္စု အတြင္းရွိ ျပည္နယ္ရၿပီး လူမ်ဳိးစုေတြကုိ ၾကည့္ပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ဟာ ယခုအခါမွာ အရင္တုန္းကထက္ ပုိၿပီး ရင့္သန္ျပင္းထန္ေနတာ ကုိ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္” လို႔ ဆုိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ဦးႏု ၏ ေျပာၾကားခ်က္နဲ႔ ဆာေရာဘတ္ ေဂၚဒြင္ ေျပာတဲ့ စကားဟာ အင္မတန္ ကုိက္ညီေနပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္နယ္ ေပးျခင္း အားျဖင့္ ဘာမွ် နစ္နာစရာ မရွိပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ေလ်ာ့ရန္ အေၾကာင္း မရွိပါဘူး။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။တဖက္ မိတ္ေဆြႀကီးက ျပည္နယ္မေပးဘဲ ေကာင္စီေပးလွ်င္ မေကာင္းဘူးလားလို႔ စကား ထြက္ေပၚလာပါ တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ မိတ္ေဆြႀကီးဟာ ဆာဘဦး အစီရင္ခံစာကုိ မဖတ္မိဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ အစီရင္ခံစာ စာမ်က္ႏွာ ၅၇ ကုိ ၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ “ရခုိင္ေရးရာ ေကာင္စီသည္ ခ်င္းေရးရာ ေကာင္စီႏွင့္ ကရင္ေရးရာ ေကာင္စီမ်ားကဲ့သုိ႔ ပါလီမန္ အမတ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းရမည္ျဖစ္၍ တကယ္အက်ဳိးထိေရာက္စြာ လုပ္သမွ်တြင္ ထုိေကာင္စီမ်ဳိးသည္ ေဒသအလိုက္ ကုိယ္ပုိင္ အုပ္ခ်ဴပ္ေရး သေဘာအရ ဖြဲ႔စည္းေသာ ခရုိင္ေကာင္စီေလာက္ ခရီး ေရာက္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ရခုိင္ျပည္ရွိ တုိင္းရင္းသားတုိ႔သည္ ျမန္မာျပည္ အေျခား ေဒသရွိ တုိင္းရင္းသားမ်ားထက္ ကမၻာႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အရင္က်သျဖင့္ ေလာကီပညာရပ္မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရး ဗဟုသုတတြင္ လည္းေကာင္း အထက္တန္း အက်ဆုံးေသာ ႏုိင္ငံသားမ်ား ျဖစ္တယ္” လုိ႔ ပါပါတယ္။ ဟုိတုန္းက ဆာဘဦး အစီရင္ခံစာတြင္ ရခုိင္ေရးရာ ေကာင္စီဟာ ရခုိင္ျပည္အတြက္ မသင့္ေလ်ာ္ပါဘူး။ သည္ထက္ေကာင္းတဲ့ ဥစၥာဘဲ သင့္ေတာ္ပါတယ္လို႔ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ သည္ေတာ့ မိတ္ေဆြႀကီးက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရခုိင္လူမ်ဳိးတို႔အား ရခုိင္ျပည္ နယ္ ေပးမည့္ အေၾကာင္းကုိ စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျခင္း ျဖစ္တာကုိ အျပစ္မဆုိလုိပါဘူး။ ကုိယ့္အယူအဆႏွင့္ ကုိယ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ရခုိင္ျပည္နယ္ ေပးေရးကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ေၾကာင္း ရာဇဝင္ တေလွ်ာက္လုံးကုိ ၾကည့္လိုက္မည္ ဆုိလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔ ျပည္နယ္ ကိစၥမွာ ျဖစ္ေစ၊ အဆုိ တင္သြင္းတဲ့အခါမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဖဆပလ မကြဲခင္က ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အဆုိကုိ ကန္႔ကြက္တဲ့ စာရင္းကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ျပည္မက အမတ္မ်ား မပါဘူး။ မပါဘူး ဆုိတာမွာလဲ အစုိးရအဖြဲ႔ဝင္ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး ဗုိလ္ခင္ေမာင္ကေလးမွ အပ ကန္႔ကြက္တဲ့ လူတုိင္းဟာ ရခုိင္ျပည္က ဖဆပလ အမတ္မ်ားသာ ျဖစ္တာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ (ၾသဘာသံမ်ား)

သည္ေတာ့ ကန္႔ကြက္သြားတဲ့ ဖဆပလ အမတ္စာရင္းကုိ ျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟုိစဥ္က ကန္႔ကြက္ခဲ့တဲ့ ရခုိင္ ဖဆပလ အမ်ဳိးသား အမတ္မ်ားအနက္ ယခု ပါလီမန္ အစည္းအေဝးမွာ ဦးေက်ာ္တင့္က လြဲလွ်င္ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့ ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စု ပါတီဝင္ ျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္တင့္ဟာလဲ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ေဝဖန္ခ်က္ကုိ ဝင္ေရာက္ၿပီး သေဘာ မတူဘူးလို႔ ေျပာလိမ့္မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မယူဆပါဘူး။ (ရယ္သံမ်ား)

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။သည္ေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ဟာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ပီသ စြာႏွင့္ ေကာင္းတဲ့ နည္းလမ္းေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ၫႊန္ျပၿပီးသည့္ေနာက္ မိမိ၏ ကတိအတုိင္း လုိက္နာပါမည္လို႔ ကတိထပ္မံ ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္နဲ႔တကြ ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ႔ဝင္ အမတ္မ်ားအားလုံးကုိ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေနရာကေနၿပီး ရခုိင္အမ်ဳိးသား အေနႏွင့္လည္းေကာင္း ရ-တ-ည အဖြဲ႔ဝင္ ပါလီမန္ ေခါင္းေဆာင္ အေနႏွင့္ လည္းေကာင္း လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းဟာ အလြန္ရွင္းပါတယ္။ ေခတ္ႏွင့္ ဆီေလ်ာ္ပါတယ္။ ရခုိင္တတုိင္းလုံးမွာ ရွိတဲ့ လူအမ်ားစုဟာ ဒီမိန္႔ခြန္းကုိ ၾကားရလွ်င္ အင္မတန္ ေက်နပ္ ဝမ္းေျမာက္လိမ့္မည္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း ဦးဘၿမဳိင္ နားလည္တာက ႏုိင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္က ျပည္နယ္လုိခ်င္လွ်င္ ေပးမည္လို႔ နားလည္တယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ ဆက္ ၿပီး ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ႔ကလည္း ရခုိင္ကုိ ျပည္နယ္ ေပးဖို႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ သည္အတုိင္း မေတြ႔ရပါဘူး။ ရခုိင္မွာ ရွိတဲ့ ရခုိင္လူထုႀကီး တရပ္လုံးက လူအမ်ားစု ဆႏၵအရ ျပည္နယ္လုိခ်င္တဲ့ ဆႏၵျပလွ်ွင္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ ဆုိတဲ့ အပုိဒ္ကုိသာ ေျပာၾကားပါတယ္။ ဦးဘၿမဳိင္ ယူဆ တာက ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္က ေပးမယ္လို႔ ကတိ တိတိက်က် ျပတ္ျပတ္သားသား ဝန္ခံတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ ဥကၠ႒ႀကီး ခင္ဗ်ား။ ကြ်န္ေတာ့္အေနႏွင့္ နားလည္တာက ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္က မေပးပါဘူးလို႔လဲဆုိတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ေပးမည္ဆုိတာလဲ မေတြ႔ရပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရခုိင္ျပည္သူလူထုက ဆုံးျဖတ္ပါလို႔ ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္ ေတြ႔ရပါတယ္။ ရခုိင္တုိင္းသူ တုိင္းသားေတြဟာ မူလ ပထမကတည္း က ျပည္နယ္ေတာင္းတယ္လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ပါဘူး။ ယခုတြင္က ဦးဘၿမဳိင္ ေျပာသလို ရခုိင္က လူေတြ ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရရဲ႕ အေပၚမွာ ယုံၾကည္အားကုိးမႈ နည္းလာတဲ့အတြက္ ယခုလုိ ျပည္နယ္ ျပႆနာ ေပၚေပါက္လာတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါဆုိလွ်င္ ဦးဘၿမဳိင္ ေက်နပ္ပါလိမ့္မည္။

ဦးဘၿမဳိင္ – ရမ္းၿဗဲ

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလုိ မေျပာပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က ျပည္နယ္ျပႆနာကုိ တန္းလန္းႀကီး ထားတဲ့အတြက္ အစုိးရအေပၚမွာရွိတဲ့ အယုံအၾကည္ရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေလ်ာ့ပါးေစပါတယ္လို႔ ေျပာတာပါ။ ျပည္နယ္ ကိစၥ ေပၚေပါက္တာက သည္အရင္က ေပၚေပါက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္တင့္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ အဲဒီလုိ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အေၾကာင္းက ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရက ရခုိင္တုိင္းသူ တုိင္းသားေတြ အေပၚမွာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားတဲ့အပုိင္း အေတာ္ မ်ားမ်ား ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီအပုိင္းဟာ ေတာ္ေတာ္ လြယ္လြယ္ႏွင့္ လုပ္လုိ႔ ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ယခုအခါမွာ လုပ္လုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ လုပ္ငန္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္လြယ္ႏွင့္ လုပ္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥ လုပ္ငန္းေတြကုိ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရက အခ်ိန္မီ လုပ္မေပးႏုိင္တဲ့အတြက္ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း လုပ္ေနရလို႔ ရခုိင္တုိင္းသူ တုိင္းသားေတြကုိ မစားရ ဝခမန္း လုပ္ေနလို႔ ျဖစ္တယ္။ စီးပြားေရးေရာ ဆက္သြယ္ေရးေရာ မေကာင္းတာအျပင္ က်န္းမာေရးမွာလည္း ဆရာဝန္ ခဏ-ခဏ မရွိတဲ့ အခက္အခဲ ရွိတယ္။ ပညာေရးမွာလည္း ထုိ႔နည္း လည္းေကာင္းပဲ။ အဲသည္လို လ်စ္လ်ဴ႐ႈတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရခုိင္ျပည္မွာ ရွိတဲ့ တုိင္းရင္းသားမ်ားဟာ ျပည္နယ္ဆုိၿပီး ျဖစ္လာတယ္။ ဒီအခက္အခဲေတြဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအေနႏွင့္ ႀကီးက်ယ္တဲ့ အလုပ္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။ ျပဳျပင္လုိ႔ ရႏုိင္တဲ့ အခက္အခဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးဘၿမဳိင္ – ရမ္းၿဗဲ

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာတာက ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ေျပာတဲ့စကားဟာ စကားလိမ္ မပါဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ရုိးရုိး ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရခုိင္ လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ျပည္နယ္ ရထုိက္တယ္၊ မရထုိက္ဘူး ဆုိတဲ့ ျပႆနာဟာ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ မပါဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။ မေပးဘူးလို႔ မပါခဲလွ်င္ ေပးမယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္တင့္

ဥကၠ႒ႀကီး ခင္ဗ်ား။ ။ဒီဟာကေတာ့ ကုိယ္ႀကဳိက္သလို ယူဆတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရခုိင္မွာလည္း အကြဲကြဲ အျပားျပား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ အစီရင္ ခံရမယ္ဆုိလွ်င္ ဒီလုိပဲ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဦးဘၿမဳိင္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အယူ အဆ ျဖစ္ေနသလို ရခုိင္ျပည္မွာလည္း သည္အတုိင္း ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ ရခုိင္ျပည္နယ္ ဘာေၾကာင့္ ေပၚ လာလဲဆုိလွ်င္ အမွန္အတုိင္း ရခုိင္မွာရွိတဲ့ အခက္အခဲေတြကုိ အေထာက္အထားျပဳၿပီး သားတစ္ေယာက္ ေဆးမကု ရလို႔ ေသလွ်င္ လည္း ျပည္နယ္လိုခ်င္တာပဲ။ သူ႔ သား ေက်ာင္း ေကာင္းေကာင္း မေနရလွ်င္လည္း ျပည္နယ္ လုိခ်င္တာပဲ။ သေဘာၤ အခက္အခဲေတြ႔လုိ႔ ရွိလွ်င္လည္း ျပည္နယ္ လိုခ်င္တာပဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက ရ-တ-ည အမတ္ေတြက ရခုိင္တုိင္းက စပါးတခုတည္း ေရာင္းရတဲ့ ေငြက ၈ ကုေဋ ရွိပါတယ္။ ရခုိင္တတုိင္းလုံးအတြက္ သုံးတဲ့ေငြက ၉၆ သိန္းပဲ သုံးတယ္ ေျပာပါတယ္။ ဒီေတာ့ က်န္တဲ့ ေငြနဲ႔ ကုိယ့္စပါး ကုိယ္ ေရာင္းၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ တုိင္းျပည္ ကုိယ္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ခ်င္ရင္ ျပည္နယ္ယူပါ။ ရ-တ-ည ကုိ မဲေပးပါလို႔ ဒီလို ေဟာတဲ့လူေတြ ရွိပါတယ္။ ဦးဘၿမဳိင္ကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ဘူးလို႔ ျဖစ္ျပန္တယ္။ ဦးဘၿမဳိင္ စိတ္ဓာတ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ သိရတာက ျပည္နယ္ကုိ ယူေသာ္လည္း ႏုိင္ငံျခားသားႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရးကုိ မကုိင္ရဘူးဆုိတာ သိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ဒီအတုိင္း ေဟာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းကုိ ဖတ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ သည္မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္က ျပည္နယ္ႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ အျမန္ဆုံး စီစဥ္ေပးမည္ ဆုိတာေလာက္ပဲ ေတြ႔ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြက္ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ၾကားတဲ့အတုိင္း ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ ဆႏၵအရ ျပည္နယ္ ေပးသင့္ မေပးသင့္ ဆုံးျဖတ္မည္ ဆုိလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အေနႏွင့္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ သေဘာတူပါတယ္။ ေထာက္ခံပါတယ္။ ရခုိင္လူထု အေရးကိစၥကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဆုံးျဖတ္ပါရေစ။ ဒါဟာ အင္မတန္ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အဲသည္လို ဆႏၵအရ ေကာက္ယူတဲ့ ေနရာမွာ စစ္ေတြခရုိင္၊ ေက်ာက္ျဖဴဴခရုိင္၊ သံတြဲခရုိင္ ဆုိၿပီး ၃ ခရုိင္ ရွိတယ္။ ဒီ ခရုိင္ ၃ ခုမွာ ဥပမာအားျဖင့္ မဲဆႏၵနယ္မွာ ရွိတဲ့ အမတ္ အေရအတြက္ အေနႏွင့္ အဆုံးအျဖတ္ကုိ ယူမည္လား။ ဒီလုိဆုိလွ်င္ တိက်တဲ့ အေျဖကုိ ရမည္လို႔ မဆုိႏုိင္ပါဘူး။

ဦးဘၿမဳိင္ – ရမ္းၿဗဲ

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။အမတ္မင္းက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရခုိင္လူထုဆႏၵကုိ ဘယ္လုိနည္းႏွင့္ ယူရမည္လုိ႔ ေဆြးေႏြးတာ ကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴဴပ္ရဲ႕ မိန္ခြန္းကုိ ရုိေသေသာအားျဖင့္ ဘယ္လို ေဆြးေႏြးမည္ဆုိတဲ့ ကိစၥကုိ သည္လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တင္ျပဖုိ႔ မလိုဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ဘယ္လိုနည္းႏွင့္ ရခုိင္လူထု ဆႏၵကုိ ယူရမည္လဲဆုိတာ ဆုိင္ရာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ တုိင္ပင္ၿပီး လုပ္ပါမည္လုိ႔ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းမွာ ပါပါတယ္။ သည္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လို နည္းႏွင့္ လူထု ဆႏၵယူမည္။ ဘယ္လို နည္းႏွင့္ လူထု ဆႏၵယူလွ်င္ ေကာင္းမည္၊ မေကာင္းမည္ဆုိတဲ့ ျပႆနာဟာ မေပၚဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္းပန္လိုပါတယ္။

ဦးေက်ာ္တင့္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ မွန္ပါတယ္။ ဆႏၵကေတာ့ ဦးဘၿမဳိင္ေျပာသလို အာဃာတႏွင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ မိန္႔ခြန္းကုိ ဖီဆန္ခ်င္တဲ့ သေဘာႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ အစီရင္ခံျခင္း မဟုတ္ပါ ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သေလာက္ကုိ ရုိးရုိးသားသား အစီရင္ခံေနတာပါ။ တကယ္လို႔ ျပည္နယ္လူထု ဆႏၵကုိ ေကာက္ယူရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ယူရမည္လဲ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ လႊတ္လိုက္လွ်င္ အထက္က အတုိင္း အေျခခံ ဥပေဒထဲက ဟာေတြကုိ ေထာက္ျပရမွာပဲ။ ဒါ ရုိးရုိးသားသား အစီရင္ခံျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒ အခ်က္ အလက္ဆုိတာ ဦးဘၿမဳိင္ ေျပာေနတာက ျပည္နယ္ယူလို႔ စပါးေတြကုိ ေရာင္းရေအာင္ မင္းတုိ႔ သမၺန္ႏွင့္ ပါကစၥတန္ကုိ မသြားခ်င္ဘူးလား၊ သြားခ်င္ရင္ ျပည္နယ္ယူ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ သည္လုိ မဟုတ္ပါဘူး။ လူအမ်ားစုက ျပည္နယ္လိုခ်င္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း လက္ခံရမည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျပည္နယ္ယူလို႔လည္း စပါးကုိ ပါကစၥတန္ သြားၿပီး ေရာင္းရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအခြင့္အေရး ျပည္နယ္က မယူရဘူး။ ရခုိင္လူထုက ဘယ္လုိမူႏွင့္ ဘယ္လုိ ယူရမည္ဆုိတာ အစီရင္ခံတာပါပဲ။ ဒါ ကြ်န္ေတာ္ ရုိးရုိးသားသား အစီရင္ခံတာပါ။

ဦးဘၿမဳိင္ – ရမ္းၿဗဲ

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လူထုဆႏၵကုိ ရလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေဟာေျပာတဲ့ ကိစၥမွွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျပည္နယ္ရေရး မရေရး ဆုိတဲ့ ကိစၥႏွင့္ ဘာမွ မသက္ဆုိင္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ႔ အရင္တုန္းက ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက သန္႔ရွင္းအဖြဲ႔ စစ္ေတြခရုိင္၊ သန္းရွင္းအဖြဲ႔ကလည္း ျပည္နယ္လိုခ်င္တယ္လို႔ ေဟာ တဲ့ ေၾကညာခ်က္ စာရြက္စာတမ္းကုိ ၾကည့္ခ်င္လွ်င္ ဦးလွထြန္းျဖဴဆီမွာ ရွိပါတယ္။ ေက်ာက္ျဖဴက်ေတာ့ သည္လုိ စာရြက္၊ စာတမ္း မရွိေတာ့ဘူး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရမ္းၿဗဲ မဲဆႏၵနယ္မွာ ဆုိလွ်င္ သန္႔ရွင္းကလည္း ျပည္နယ္လုိတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ တသီး ပုဂၢလတပ္ေပါင္းစုလည္း ျပည္နယ္လိုတယ္ ေျပာတယ္။ ရတညကလည္း ျပည္နယ္လိုတယ္ ေျပာတယ္။ လူေတြက ဘာစဥ္းစား သလဲဆုိေတာ့ ျပည္နယ္ ေတာင္းလာတာက ရတညက အစကတည္းက ေတာင္းတယ္။ ယခုလက္ရွိ ပုဂၢဳိလ္ေတြကေတာ့ ေတာင္း သလား၊ မေတာင္းသလား မသိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ရတည ကုိပဲ မဲေပးတယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တဲ့အခါမွာ မဲဆႏၵ ရွင္ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ မဲေပးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ၈ ေယာက္ ရွိတယ္။ ဒီ ၈ ေယာက္ထဲမွာ တည္ၿမဲက ျပည္နယ္ မလို ဘူး။ ျပည္သူေတြက ျပည္နယ္ကုိ လုိလို႔ ေထာက္ခံလို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တက္လာတာ။

ဦးေက်ာ္တင့္

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က ျပည္နယ္ကုိ ကန္႔ကြက္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေထာက္ခံ ေဆြးေႏြးေနတာပါ။ ဒါေပမယ့္ လူထု ဆႏၵကုိ ယူတဲ့ေန ရာမွာ သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဦးဘၿမဳိင္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ေတာ့ ဦးဘၿမဳိင္က ျပည္နယ္ ရၿပီးရင္ အေျခခံ ဥပေဒထဲမွာ သီးျခားျပည္နယ္ကုိ ဆက္မသြားဘဲႏွင့္ အပုိဒ္တပုိဒ္ထဲ ထားမည္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရတည ကေတာ့ သီးျခား ျပည္နယ္ မရရင္ အလကားဘဲ၊ မရလွ်င္ ဘယ္လုိ သြားရမည္မလဲလို႔ ေဟာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သန္႔ရွင္းမွာပင္လွ်င္ ဟုိဘက္သည္ဘက္ ျခားနားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးဘၿမဳိင္တုိ႔မွာလည္း ဦးဘၿမဳိင္က တမ်ဳိး၊ ရတည အသစ္က တမ်ဳိး၊ သည္လုိ ေဟာေနၾကပါတယ္။ သည္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဆီက လူထုဟာ ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပသလို ဘယ္လုိ သေဘာႏွင့္ ဘယ္လုိ ႀကဳိက္လို ဘယ္ဘက္ကုိ မဲေပးရမည္လဲ ဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္ ရုိးရုိးသားသား ေျပာေနတာပါ။ ဦးဘၿမဳိင္ကေတာ့ ရခုိင္ အစစ္မွန္လွ်င္ ရခုိင္ျပည္နယ္ကုိ ကန္႔ကြက္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ရခုိင္ စစ္ခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကန္႔ကြက္ေန တာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဦးလွထြန္းျဖဴ ေဆြးေႏြးခ်က္

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ သံဃာ့အားကုိ ဘုရားေဟာ မလြန္ဆန္ရပါဘူးတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ကတိေပးတာ ေရြးေကာက္ပြဲ မတုိင္မီက သုိ႔တည္းမဟုတ္ သန္႔ရွင္း တည္ၿမဲ ကြဲတုန္းက ကတိမဟုတ္ပါဘူး။ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ဦးႏုဟာ ရုိးရုိးသားသားနဲ႔ ေပးတဲ့ ကတိ ကုိ ျပန္ေကာက္တာပါ။ ဒါကုိ ဟုိဘက္က အမတ္ေတြကုိ မပူပါနဲ႔လို႔ ထပ္ေျပာလိုပါတယ္။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ရခုိင္ျပည္နယ္ အေျခအေနဟာ အထူးသျဖင့္ ယခုမွ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ဦးႏုက အတိအလင္း ေပးတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ တည္ၿမဲဘက္က ေခါင္းေဆာင္ေတြက တိတ္တိတ္တမ်ဳိး၊ က်ိတ္လို႔ တမ်ဳိး ၂ မ်ဳိး၊ ၃ မ်ဳိး ေပးပါတယ္။ (ၾသဘာသံမ်ား)

သခင္စံျမင့္

ဥကၠ႒ႀကီး ခင္ဗ်ား။ ။ပါလီမန္မွာ ဒီလို ဝါးတားတး မေျပာေစခ်င္ပါဘူး။ အမွန္စင္စစ္ သန္႔ရွင္း တည္ၿမဲကြဲတုန္း က ျပည္နယ္မေပးလို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ၈ မဲထဲနဲ႔ ႐ႈံးပါတယ္။

ဦးလွထြန္းျဖဴ

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား။ ။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တကြ ရ-တ-ည အဖြဲ႔ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဝါးတားတား မေျပာခဲ့ပါဘူး။ အတိအလင္းပဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အစီရင္ခံပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဴပ္ ဦးႏု မိန္႔ခြန္းကုိ ဟုိဘက္ (အတုိက္အခံဘက္ကုိ ဆုိလုိသည္) က ေဝဖန္တဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္ နားေထာင္ေနပါတယ္။ မေျပာသာလြန္းလို႔ စိတ္ထဲက မပါေပမယ့္ ပါသေယာင္ေယာင္ ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ရခုိင္ျပည္ နယ္ ေပးပါသတဲ့။ ဒီလို အဓိပၸာယ္မ်ဳိး ေျပာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကုိလဲ အျပင္မွာ ဒီလိုပဲ ရယ္ေမာေမာ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ထပ္ေျပာတာက ဖဆပလ ကြဲတာ ပဓန မဟုတ္ပါဘူး။ ရခုိင္ျပည္နယ္ ရဖုိ႔ အခ်ိန္အခါမွာ ရခုိင္ျပည္နယ္ဟာ ရရမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ေစ့တဲ့အတြက္ ရခုိင္ျပည္နယ္ ရဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဤသုိ႔ ပါလီမန္ (ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္) တြင္ ေဆြးေႏြးၾကၿပီးေနာက္ ယခုအခါ အစုိးရ၏ အတုိင္ပင္ခံအဖြဲ႔က ရခုိင္ျပည္နယ္ အေရးကုိ သက္ဆုိင္ရာ ပုဂၢဳိလ္တုိ႔အား စုံစမ္းေပးျမန္းလ်က္ ရွိေနေၾကာင္း၊ ရခုိင္ျပည္နယ္ ေပးသင့္၊ မေပးသင့္ အေရးမွာ ပါလီမန္အတြင္း ၌ ေဆြးေႏြးၾကသည္ထက္ပင္ သေဘာကြဲလြဲ က်ယ္ေလာင္ေနသည္ျဖစ္ရာ အတုိင္ပင္ခံ အဖြဲ႔က အစုိးရအား မည္သုိ႔ အၾကံေပး မည္ကုိသာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကရန္ ရွိေတာ့ေၾကာင္း။

ကုလားေတြရဲ. ရခုိင္ေျမေပၚ ခုိးဝင္ ရခုိင္ေတြကို ရက္စက္ ယုတ္မာခဲ့တဲ့ သမိုင္း

ကုလားေတြရဲ. ရခုိင္ေျမေပၚ ခုိးဝင္ ရခုိင္ေတြကို ရက္စက္ ယုတ္မာခဲ့တဲ့ သမိုင္း

August 11, 2013 at 10:48pm

(၁၉၄၂)ခုႏွစ္ ကုလားရခုိင္ အဓိကရုဏ္း စတင္ၿဖစ္ရၿခင္း အေၾကာင္းတရားကား စစ္ေတြၿမိဳ႕မွ စတင္ၿဖစ္ပြားေလသည္။ အဂၤလိပ္တပ္ၿဖစ္ေသာ ရာခ်္ပုကုလားစစ္သားမ်ားက ရခုိင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ အဓမၼၿပဳက်င့္ကာ ရ...ခုိင္အမ်ိဳးသားမ်ားကုိ ကုလားအရပ္သားမ်ားႏွငိ႔ ပူးေပါင္း၍ အႏုိင္က်င္႔ နွိပ္စက္သတ္ၿဖတ္ရာမွ မခံမရပ္ႏုိင္ၿဖစ္ၿပီး စတင္ၿဖစ္ပြားလာရၿခင္းၿဖစ္ေလသည္။ ယင္းၿပသနာသည္ ေၿမပုံၿမိဳ႕နယ္၊မင္းၿပားၿမိဳ႕နယ္၊ ေၿမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားသုိ႔ ကူးစက္သြားသည္။

ယင္းကိစၥကုိ ရခုိင္ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားၿဖစ္ၾကေသာ ဦးပညာသီဟ ၊ ဦးသာေက်ာ္(ဘုံေဘာက္)တုိ႔က ၿပန္ေၿဖေပးသၿဖင္႔ အထက္ပါၿမိဳ႔မ်ားမွာ ေအးေဆးၿငိမ္သက္သြားခဲ့ပါသည္။အထက္ပါၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ထြက္ေၿပးၾကေသာ ကုလားမ်ားႏွင့္ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ ပညာတတ္ကုလားေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕သည္ ယင္းေဒသရွိ ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင္႔ ရခုိင္ေက်းရြာမ်ားကုိ ေခ်မႈန္းသုတ္သင္ သတ္ၿဖတ္ၾကရန္ ႏိႈးေဆာ္စည္းရုံးၾကေလသည္။ ယင္းအခ်ိန္တြင္ (ေမဂ်ာ ေက်ာ္ခုိင္)သည္ ၄င္းကိစၥကုိ ထိမ္းသိမ္းရန္ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွ ကုလားေခါင္းေဆာင္မ်ားၿဖစ္ေသာ ဦးယာဆိန္း (ေ႐ွ႕ေန) ဦးဆူတန္မာမတ္

၊ ဦးဘုိးခိုင္ စေသာသူမ်ားႏွင့္ ႀကိဳးပမ္းေသာ္လည္း မေအာင္ၿမင္သည့္အၿပင္ (ေမဂ်ာ ဦးေက်ာ္ခုိင္ )ကုိယ္တုိင္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိ႕နယ္ ဂူတာၿပင္ေက်းရြာတြင္ ကုလားမ်ား၏ ပစ္ခတ္လုိက္ေသာ ေသနတ္ဒဏ္ရာၿဖင့္ ေသဆုံးသြားရေလသည္။

(၁၉၄၂)ခုနွစ္ ေမလတြင္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ကုလားေက်းရြာ အားလုံးသည္ လူစုရုံးၿပီး လက္နက္ကုိင္မ်ားကုိင္ေဆာင္လွ်က္ ရခုိင္ေက်းရြာမ်ားကုိ တုိက္ခုိက္ဖ်က္ ဆီး မီး႐ွိဳ႕ၿခင္းမ်ား စတင္ၿပဳလုပ္လာၾကသည္၊ရခုိင္ေက်းရြာမ်ားကုိ ၀ုိင္းထားၿခင္း ၊ လမ္းတံတားမ်ားအား ၿဖတ္ေတာက္ဖ်က္ဆီးထားၿခင္းတုိ႔ ၿပဳလုပ္ၾကသည္။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကုိ ဒုတ္ ဒါး လက္နက္ ကုိယ္စီၿဖင္႔ ၀ုိင္းရံထားသည့္ အင္အားမွာ(၂၀၀၀၀)ႏွစ္ေသာင္း ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေလာက္ရွိမည္ဟု ခန္းမွန္းၾကသည္ ။၊ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ ၀င္ေပါက္ ထြက္ေပါက္ အားလုံးကုိ ပိတ္ဆုိ႔ထားၾကသည္၊ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ပတ္၀န္းက်င္ေက်းရြာမ်ားတြင္လည္း ကုလားမ်ား ၀ုိင္း၀န္းထုိးခုတ္ၾကသည္ဟု သတင္းမ်ားၾကားၾကရသည္။ ဒါးဒါဏ္ရာႏွင္႔ေမာင္ေတာ ၿမိဳ႔ေပၚသုိ႔ တက္လာေသာ သူမ်ားမွာလည္း မနည္းလွပါ။ေမာင္ေတာၿမိုဳ႕အလယ္ရြာက ဟုထင္ပါသည္ အိမ္ေထာင္စုတစ္စု မနက္(၄နာရီ)ေလာက္တြင္ ဘူးသီးေတာင္သုိ႔ ေဖါက္ထြက္ေၿပးၾကရာ ကညင္တန္းမွာ ကုလားမ်ား ခုတ္လႊတ္လုိက္ေသာေၾကာင္႔ ပါသြားေသာ ပစၥည္းမ်ားအားလုံးလည္း လုယူခံရၿပီး ေသြးသံရဲရဲ ၿဖင္႔ ၿမိဳ႕ထဲသုိ႔ ၿပန္၀င္ေၿပးလာသည္ကုိ ေတြ႔ရွိခဲ႔ရသည္။


ယင္းေန႔မုိးလင္းသည္႔အခ်ိန္မွ စ၍ ရရာပစၥည္းမ်ားကုိ ထုတ္ပုိးၿပီး ထြက္လာခဲ႔ၾကရာ လမ္းမ်ားေပၚတြင္ မိမိကဲ႔သုိ႔ အထုတ္အပုိးမ်ားၿဖင္႔ ဟုိဟုိ ဒီဒီေၿပးလြားေနၾကေသာ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္လန္႔ေနၾကသည္႔ ရခုိင္အုပ္စုလုိက္အုပ္စုလုိက္ ေတြ႔ရပါသည္။ ယင္းအခ်ိန္က အစုိးရက ခ်ိတ္ပိတ္ ထားေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ကြက္လပ္တြင္ လူ(၅၀၀၀)ေလာက္ စုမိလာၾကသည္။ ေၿမာက္ဖက္ပုိင္း ကညင္ေခ်ာင္းရြာမ်ားမွ လူမ်ားကုိ လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕နွင့္နီးေသာ ေတာင္ပုိင္းရြာမ်ားၿဖစ္သည့္ ေမွာ္၀င္ရြာ ၊မက်ီးေခ်ာင္းရြာ ၊ ေရဖုန္းၿပင္ရြာ၊ ပန္းေတာၿပင္ရြာ စေသာ ရခုိင္ရြာမ်ားမွ လူမ်ားကုိလည္းေတြ႔ရပါသည္။ အသက္ေဘးကုိ ေၾကာက္ရြံေနၾကေသာ လူအုပ္ၾကီးသည္ ကေလးငုိသံ လူၾကီးဆူညံသံမ်ားႏွင္႔ ပြက္ပြက္ညံေနသည္။ထုိေန႔က စက္ရွင္တရားသူၾကီး ဦးေအာင္သာေက်ာ္ ဘူးသီးေတာင္ေငြတုိက္မွ ေငြမ်ားကုိ သိမ္းဆည္းရန္ႏွင့္ ေမာင္ေတာကုိ ကုလားမ်ား၀ုိင္းရံထားေၾကာင္း သိရ၍ အကူအညီေပးရန္ ေရာက္ရွိလာၿခင္းၿဖစ္သည္ဟု သိရပါသည္။ ဦးေအာင္သာေက်ာ္က ဘူးသီးေတာင္သုိ႔ ပုိ႔ေပးမည္ဟု ေၿပာသည္။ ဘူးသီးေတာင္သို႔သြားရန္ ေစာင္႔ေနၾကစဥ္ မိုးသက္ေလၿပင္းက်ၿပီး မိုးအႀကီးအက်ယ္ ရြာေနေသာေၾကာင့္ ဘူးသီးေတာင္လမ္းပိတ္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရၿပန္သည္၊ စစ္သားအေစာင္႔အေရွာက္ႏွင္႔ မသြားပါကလည္း သတ္ရန္ လမ္းတေလွ်ာက္လုံး ကုလားမ်ား ေစာင္႔ေနၾကေၾကာင္း ၾကားသိရၿပန္သည္။


မနက္(၉)နာရီေလာက္တြင္ ဥိီးေအာင္သာေက်ာ္ကနတ္ၿမစ္တစ္ဖက္ကမ္း တကၠနက္သုိ႔ ပုိ႔ေပးရန္ ႀကိဳးစားမည္ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာပါသည္။ ေန႔လည္(၁၂)နာရီေလာက္တြင္ ေအာင္သာေက်ာ္ ႏွင္႔အတူ အဂၤလိပ္စစ္ဗုိလ္ ေတလာ ႏွင္႔ နီေပါ ေဂၚရခါးစစ္သား ေရာက္လာၿပီး ေမာင္ေတာသေဘၤာဆိပ္သုိ႔ ပုိ႔ေပးပါသည္။ အာရကန္ ဖလုိတီလာ ကုမၼဏီပုိင္ သေဘၤာၿဖင္႔ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ေၿပးဆြဲေသာ္လည္း မႏုိင္မနင္း ၿဖစ္ေနေလရာ ေလွသန္ဗာန္မ်ားႏွင္႔ လည္း ပုိ႔ေပးၾကသည္။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ တစ္ဖက္ကမ္း ယခု ဘဂၤလားေဒခ္႔် ႏုိင္ငံ တကၠနက္သုိ႔ ေရာက္၍ ညဖက္တြင္ မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားတလိမ္႔လိမ္႔ တက္လာသည္ကုိ ေတြ႔ၿမင္ရေလသည္၊ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မရွိသည္႔ေနာက္ပုိင္း ကုလားမ်ား ေထာင္ေသာင္းခ်ီ ၀င္ေရာက္ လာၾကရာ ရခုိင္အိမ္မ်ားတြင္ ရွိေသာ ဆန္ ဆီ ဆား ပုဂံ ခြက္ေယာက္ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာက မ်ားပါမက်န္ စိတ္တုိင္းက် ယူငင္ၾကၿပီး ေနာက္ အိမ္မ်ား ေက်ာင္းမ်ားကုိ မီး႐ွဳိ႕ၾကေလသည္။ ဤအေရးအခင္းတြင္ နတ္ၿမစ္ကမ္းေၿခမွ ေက်းရြာမ်ား ၿဖစ္ၾကေသာ ငါးခူရ ၊ ၿခံၿပင္ ၊ရြက္ညိႈးေတာင္၊ သရက္အုပ္၊ စေသာ ေက်းရြာမ်ားသည္ ေလွမ်ားၿဖင္႔ နတ္ၿမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသုိ႔ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္ၾကေသာ္လည္း ကမ္းေၿခႏွင္႔ ေ၀းေသာ ရခုိင္ေက်းရြားဘားလုံူးသည္ ရြာလုံးကၽြတ္ အသတ္ခံခဲ႔ရေလသည္၊ အခ်ိဳ႔ရြာမ်ားသည္ မယူေတာင္တန္းကုိ ၿဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ဘူးသီးေတာင္ ေက်ာက္ေတာ္ ေၿမာက္ဦးနယ္မ်ားသို႔ လက္လြတ္ထြက္ေၿပးၾကေသာသူမ်ားသည္။

ဘူးသီးေတာင္လက္၀ဲတက္ရြာ မွ ကုလားမ်ား ခုတ္၍လည္းေကာင္း ၊ ေမာင္ေတာၿမိဳ႔ ေတာင္ပုိင္းတြင္ အသက္ရွင္ လြတ္ေၿမာက္ေသာ ေက်းရြာမ်ားမွာ မရွိသေလာက္နည္းပါးသည္ အားလုံးရြာလုံးကၽြတ္ ခုတ္သတ္ခံခဲ႔ရသည္၊ အလယ္သံေက်ာ္ ရဲစခန္းကုိ လက္နက္သိမ္းပုိက္ၿပီး ရဲသားအားလုံးႏွင္႔ ေက်းရြာသားမ်ားအားလုံး ကုိ သတ္ၿဖတ္ပစ္လုိက္ၾကသည္။ တပ္ထုံးၿပင္ ေက်းရြာအတြင္း ရွိသမွ်ကေလး၊ လူႀကီးမ်ားသည္ ရြာကုိ ကုလားမ်ား ၀ုိင္းရံထားေသာအခါ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ ေၿပး၀င္ခုိလံႈၾကေလသည္။ထုိအခါ ကုလားမ်ားသည္ ရြာသားမ်ားႏွုင္႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကုိပါ မီး႐ွိဳ႕လုိက္သၿဖင္႔ ကေလး၊ လူႀကီး၊ မိန္းမ၊ ဘုန္းႀကီး၊ ကုိရင္၊ ဖုိးသူေတာ္ အားလုံး (၅၀၀)ေက်ာ္ အရွင္လတ္လတ္ မီး႐ွိဳ႕ သတ္ၿဖတ္ၿခင္း ခံခဲ႔ရေလသည္။

တဖန္ (၁၉၄၂)ခုနွစ္ ဇြန္လတြင္ ဗိုလ္ရန္ေအာင္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဗမာ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔သည္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႔ကုိ သိမ္းပုိက္ေသာအခါ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္ေတာ ၿမိဳ႔နယ္အတြင္းရွိ ၿဖစ္ပြါးလ်ွက္ရွိေသာ ကုလား ရခုိင္ အဓိကရုဏ္းႏွင္႔ တပ္ေၿပးကုလားမ်ား၏ ဆူပူေသာင္းက်န္ူးမႈကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ေမာင္ေတာၿမို႔ဳနယ္ရွိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္က် ဘဂီလီကုလားမ်ား ႏွင္႔ ဆက္သြယ္ခဲ႔ရပါသသည္၊ ၄င္းတုိ႔၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ ဗုိလ္ရန္ေအာင္ ဗိုလ္မ်ိဳးညြန္႔တုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္စိတ္တစိပ္ ကို ေစလြတ္၍ ခ်စ္ၾကည္ေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ေစ႔စပ္ကမ္းလွမ္းရန္ ကုလားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင္႔ ေစလြတ္လုိက္ေလသည္၊ ယင္းေန႔တြင္ ကညင္တန္းေက်းရြာ အူရဒူေက်ာင္း (ယခု အထကေက်ာင္း၀င္း ပလီေနရာတြင္ ကုလားေခါင္း ေဆာင္းမ်ားက ခ်စ္ၾကည္ေရး ထမင္းပြဲ တစ္ပြဲ တည္ခင္းလုိသည္ဆိုသၿဖင္႔ ပါလာေသာ လက ္နက္မ်ားကုိ တစ္ေနရာတြင္ စုပုံထား ေလသည္၊ ထမင္းစားေနစဥ္ပင္ ၾကိဳတင္စီစဥ္ထားေသာ သူမ်ားက ဗုိလ္ရန္ေအာင္တုိ႔အဖြဲ႔ကုိ ၀ိုင္း၀န္းခုတ္ၾကသၿဖင္႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ တပ္မေတာ္အရာရွိ ႏွစ္ဦးႏွင္႔ ေနာက္ပါအားလုံး ေသဆုံးၾကရေလသည္၊(၁၉၄၂)ခုႏွစ္ ကုလား ရခုိင္ အေရးအခင္းတြင္ (ေမာင္ေတာၿမိဳ႔ ေၿမာက္ပုိင္းတြင္ လုံး၀ၿပန္လည္ထူေထာင္ၿခင္း မၿပဳႏုိင္ဘဲ ၿပိဳပ်က္ ဆုံးရံႈးသြားေသာ ေက်းရြာမ်ားစာရင္း ႏွင္႔ အိမ္ေၿခစာရင္းမွာ ေအာက္ပါ အတုိင္းၿဖစ္ပါသည္။


* (၁) သစ္ပုတ္ေခ်ာင္းရြာ ( အိမ္ေၿခ ၂၀ )* (၂)ကံၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၃ )* (၃)ေရဖုန္းၿပင္ရြာ(အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၄) ပန္းေတာၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၅) ေမာင္ဦးရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၆) ခြဆုံၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၅ )* (ရ) ၿပင္ၿဖဴရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၅ )* (၈)ဒုိးတန္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀၀ )* (၉) သက္ေကၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀)* (၁၀)၀က္ပုိက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၀)* (၁၁) ေက်ာက္ေခ်ာင္းရြာ( အိမ္ေၿခ ၂၅)* (၁၂) ပုဏ္ဏားဆပ္ ရြာ(အိမ္ေၿခ ၆၀)* (၁၃) သဲေခ်ာင္းရြာသစ္* (၁၄) ငန္းေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀)* (၁၅)ဒါၾကီးစားရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၁၆)ေက်ာက္ၿပင္ဆိပ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၁၇)ၿပင္ၿဖဴေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၁၈) ေရခပ္ေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀)* (၁၉)ငါးစားၾကဴးရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၀ )* (၂၀) ေၿပာင္ပစ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၂၁)ၿပင္ရွည္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၂၂) ဖရုံေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၂၃) ဆင္ေသၿပင္အထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၂၄) ဆင္ေသၿပင္ ေအာက္ရြာ (အိမ္ေၿခ၂၀)* (၂၅) သဲၿဖဴေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၂၆) ၿပားသားမဲရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၅ )* (၂၇) ေတာင္ဖက္ရြာ (အိမ္ေၿခ စာရင္းမရ* (၂၈) ေဖါက္က်ီေတာင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၂၉) အထက္ေဘာ္တူလာရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၂ )* (၃၀)အင္တူလာရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀)* (၃၁) အင္းေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၃၂) အဂၤါဖ ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၃၃) ကာလာရြာ (အိမ္ေၿခ ၈၀)* (၃၄)လေဘာ္၀ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၆ )* (၃၅) ဒုံးေက်ာ္ဖရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၂ )* (၃၆) သက္ေကၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၇၅ )* (၃၇) ဂ်ိတ္ခ်ိဳင္ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၃၈)ကုိင္စူးရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၄ )* (၃၉) တပ္ေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၄၀) အလယ္ေခ်ာင္း (အိမ္ေၿခ ၈၂)* (၄၁) ေမာင္ေရြဇံရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀)* (၄၂) သာဒုိးလွရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၄၃) တပ္ေခ်ာင္းေခ်ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၄၄) ဆင္ၿပကြင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၄၅) ေရႊဒုိင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၆ )* (၄၆)ေရခ်မ္းေခ်ာင္း (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၄၇) ငါးခ်မ္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၃ )* (၄၈) ရဲေအာင္စံရေဖြရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၄၉)ေၾကာင္နေဖ အထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၅၀)ေၾကာင္နေဖ ေအာက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၅ )* (၅၁) ခ်က္စူရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀ )* (၅၂) အရိုးက်ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၅၃) ေက်ာ္ထြီးေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၅၄) အင္းေခ်ာင္းအထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၈)* (၅၅)အင္းေခ်ာင္းေအာက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၆ )* (၅၆) ေရႊဖီဦးဖရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၅ )* (၅၇)ေထာက္ကလန္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၈၈ )* (၅၈)ေတာင္ၿပိဳလက္၀ဲရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၆ )* (၅၉) ေတာင္ၿပိဳလက္ယာရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၈ )* (၆၀)ေဒးတန္းညာ (ရခုိင္ရြာ) (အိမ္ေၿခ ၂၂)* (၆၁) ကြမ္းသီးပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၂ )* (၆၂) က်မ္းေထာင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၅ )* (၆၃) တန္းေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၈ )* (၆၄) စံထြန္းဦးရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀ )* (၆၅) အေရွ႔ ခေမာင္းဆိပ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၅ )* (၆၆) အေနာက္ခေမာင္းဆိပ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၅ )* (၆၇) သူလူေတာင္ အထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၆၈) သံခုံရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၆၉) မၿဖဴမရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀)* (၇၀) ကုံးတက္ရြာ (အိမ္ေၿခ စာရင္းမရ )* (၇၁) ခင္ၿပိဳသားရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၀)* (၇၂)ေရႊငင္ေခ်ာင္းအထက္ရြာ(အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၇၃) ငရန္႔ေခ်ာင္းရြာ ၅၀ )* (၇၄)သစ္တုံးနားရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၀)* (၇၅) ပန္းေရႊေအာင္ဖရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀ )* (၇၆) ေရႊလွခုိင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀)* (၇၇) တမန္းသားရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၇၈)ခ်ဒုိးရီရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၅ )* (၇၉) သာေအာင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀ )* (၈၀)ေလာင္းပတ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၀)* (၈၁) ၀က္က်ိန္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၀၀ )* (၈၂)ၾကက္က်ိန္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၈၃) ကၽြဲသေဘာက္ အထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၅ )* (၈၄) ကၽြဲသေဘာက္ ေအာက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၀ )* (၈၅) ေက်ာက္တန္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၈၆)စိမ္႔ေတာၿပင္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၀ )* (၈၇) ေဂၚဒူရ အထက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၅ )* (၈၈) ေဂၚဒူရ ေအာက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၅ )* (၈၉) ကၽြန္းေပါက္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၃၅ )* (၉၀) တရိမ္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၅၀ )* (၉၁)တင္သာရရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၅ )* (၉၂)သဲေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၆၅ )* (၉၃) ငွက္ေပ်ာ႔ေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၄၅ )* (၉၄)ငါးစံေဘာ္ရြာ (အိမ္ေၿခ ၈၀ )* (၉၅) လက္ဖြဲက်ရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀)* (၉၆) ေက်ာက္ေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၅၀ )* (၉၇)ရဲေအာင္ေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၇၀)* (၉၈) ေရေနာက္ငါးသားရြာ (အိမ္ေၿခ ၂၀ )* (၉၉) မီးေက်ာင္းေခ်ာင္းရြာ (အိမ္ေၿခ ၁၅ )


ရြာေပါင္း ကုိးဆယ္႔ကုိးရြာ ရွိ ရခုိင္ရြာမ်ားမွာ ကုလားယုတ္တုိ႔ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းကုိ ခံၾကရေလသည္ ၊ ထိုထုိေသာ ရြာမ်ားမွ သက္ရွိဆုိ လွ်င္ ေခြးတစ္ေကာင္ေတာင္ အၿပင္ကုိမထြက္ဘဲ ေသပြဲ၀င္ခဲ႔ၾကရသည္၊ ထုိအၿပင္ ရြာလုံးကၽြတ္ ကုလားသတ္ၿဖတ္ခံရ၍ အိမ္ေၿခအလုိက္ စနစ္တက် ေကာက္ခံရွာေဖြ မရရွိေသာ ေက်းရြာမ်ားမွာလည္း အလြန္မ်ားၿပားသည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္ ၊


၄င္းေက်းရြာမ်ားမွ-


* (1) ေဘာ္ဒုလာေအာက္ရြာ* (2) ဒုိင္းပုိင္ရြာ* (3) ခုိင္ဦးဖရြာ* (4)သာၾသေအာင္ ရြာသစ္* (5)တပ္ေခ်ာင္းေခ် တီစားရြာ* (6) မိမင္းသာဖရြာ* (7) ေရႊဒုိင္ရြာ* (8)ေတာင္ပုတ္ရြာ* (9) လမုံ႔ကုိင္းရြာ* (10)ေ၀လာေဂါင္းတုံးရြာ* (11) သလူေခ်ာင္းရြာ* (12) ရဲေဘာ္ဦးရြာ* (13)သဲနီရြာ* (14)ေၾကာင္ခုိးရြာ* (15) ငါးရံေခ်ာင္းရြာ* (16)မီးေခ်ာင္းခုတ္ရြာ* (17)သစ္တုံးနားရြာ* (18)မိႈင္းစရီရြာ* (19)ဘဲရုပ္ရြာ* (20)ေက်ာက္ၿပင္လွရြာ* (21)ေမာင္ဆိပ္ရြာ* (22)ဖက္၀န္းေခ်ာင္းရြာ* (23)ဂါရာၿပင္ရြာ* (24)၀က္က်ိန္းေခ်ရြာ* (25)စံကားပင္ရင္းရြာ* (26)ငၿဖဴေခ်ာင္းရြာ* (27)နတ္ေက်ာက္ရြာ* (28)ၿပိဳင္ေခ်ာင္းရြာ* (29)ၾကင္ေဖၚရြာ* (30)ေအာင္လွၿဖဴရြာ* (31)သေဘၤာလွရြာ* (32)မီးတုိက္ရြာ* (33)နံသာေတာင္ရြာ* (33) ကြမ္းေတာင္ရြာ* (34)ေဂၚဒူရသဲေခ်ာင္းရြာ* (35)ဆင္အုိးရြာ* (36) ေက်ာက္ေခ်ာင္းေခ်ရြာ* (38)ဂန္႔ဒရံရြာ* (39) ၿဂစ္ေခ်ာင္းေအာက္ရြာ* (40)သစ္သီးပင္အလယ္ၿပင္ရြာ* (41)ေလာင္းဒုံေစတီၿပင္ရြာ* (42)ဟန္စားမရြာ* (43) ငါးခူရေခ်ာင္း၀ရြာ* (44)က်ာေခါင္းေထာင္ရြာ* (45)ေမာင္လံုးဖရြာ* (46)ၾက က္ရိုးၿပင္ရြာ* (47)ငန္းေခ်ာင္းရြာ* (48)ပြင္႔ၿဖဴေခ်ာင္းရြာၾကီး* (49)ပြင္႔ၿဖဴေခ်ာင္းရြာေခ်* (50)ခ်စ္စံဖရြာ* (51)ေနပူခံရြာသစ္* (52)ေနပူခံ ရြာေဟာင္း* (53)ေမာင္ႏွမသဲေခ်ာင္းရြာ* (54) ေခ်ာင္းေၿမာက္ရြာ* (55)သလူေခ်ာင္းရြာ* (56) ရြာူသစ္ေကရြာ* (57)မဂၤလာၾကီးေက်းရြာ* (58)ေက်ာက္ေလွက ားရြာ* (59)စပ္ခ်ကုန္းရြာ* (60)သဲၿဖဴကၽြန္းရြာ* (61)မင္းက်ိဳးေခ်ာင္းရြာ* (62)ရီဖုန္းၿပင္ရြာ* (63)ခြဆုံၿပင္ရြာ* (64)သစ္ပုတ္ေခ်ာင္းရြာ* (65)ကင္းေခ်ာင္းရြာ* (66)အတြင္းကင္းေခ်ာင္းရြာ* (67)ကံၿပင္ရြာ* (68)က်ိးကန္းၿဖဴရြာ* (69) ေမွာ္၀င္ရြာ* (70)ၿဂင္းေခ်ာင္းရြာ* (71)လင္းဘားကုန္းရြာ* (72)ေဇာ္မတက္ရြာ* (73) ငါးခူရ ေတာင္ရြာ* (74)ခ်ီးစားရြာ* (75)အေပါက္၀ရြာ* (76)လာလီရြာ* (77)စိန္ပန္းရြာ* (78)တုံးေခ်ာင္းအထက္ရြာ* (79)တုံးေခ်ာင္းေအာက္ရြာ* (80) ကာဒီရြာ* (81)အုန္းူပင္ရင္းရြာ* (82)ဒိုးတန္းရြာ* (83)ကညင္တန္းရြာ* (84)အလယ္သံေက်ာ္ ရြာေဟာင္း* (85)ၾကန္ေခ်ာင္းရြာ (86)သဂၤနက္ရြာ* (87) ေက်ာင္းေတာင္ရြာ* (88)တပ္ထုိးၿပင္ရြာ* (89)ၿမင္းလြတ္ေခ်ာင္းရြာ* (90)ၿမီေခ်ာင္းရြာ* (91)ေရွာက္ကုိင္းရြာ* (92)ေက်ာက္ပန္းဒူရြာ* (93)ေဗာဓိကုိင္းရြာ* (94)ေရႊေမာင္ရြာ* (95)အတြင္းၿပင္ရြာ* (96)ၾကံတန္းေခ်ာင္းရြာ* (97) အင္းဒင္ၾကီးရြာ* (98)အင္းဒင္ေခ်ရြာ* (99)သ၀င္ေခ်ာင္းရြာ* (100)ကုိးတန္ေကာက္ရြာေခ်* (101)သ်ိန္ခါလီရြာ* (102)ဒုံးပုိက္ရြာ* (103)ဆင္၀ပ္ရြာ* (104) ေအာင္လွဖ ရြာ* (105) ေဖါက္က်ီေခ်ာင္းရြာ* (106)ေပါက္ေတာၿပင္ရြာ* (107) ကုန္းတန္းရြာ* (108)ပဒင္းရြာ* (109) ေရတြင္းကၽြန္းရြာ* (110)ခ်ရားတန္းရြာ* (111)၀ါးခ်ရြာ* (112)ေညာင္ပင္ၾကီးအထက္ရြာ* (113)ေညာင္ပင္ၾကီးေအာက္ရြာ* (114) ဒါက္ရြာ* (115) လွပုိးေခါင္ရြာ

စုစုေပါင္း ရြာေပါင္း (115)ရြာတုိ႔သည္

အိမ္ေၿခစာရင္းအတိအက်မရဘဲ ကုလားမ်ားသတ္ၿဖတ္ခံရေသာ ရြာမ်ားၿဖစ္ၾကသည္။

ကုလားကုိ ယုံၾက ၊သနားၾက ၊ ကုလားဆုိင္က ၀ယ္စားၾက ၊ကုလားေရာင္းေသာ ပစၥည္းကုိ ၀ယ္သုံးၾကမည္ဆုိလွ်င္္ ထုိထက္ဆုိးေသာ အၿဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရအုံးမည္ဟု ယုံၾကည္မိပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင္႔ ဆိုေသာ္ အထက္ပါ (1942 )အေရးအခင္းတြင္ ရခုိင္လူမ်ိဳးမ်ားသာ အသတ္ခံရသည္။ နယ္ေၿမမ်ားဆုံးရုံးခဲ႔ရသည္။ သုိေသာ္ ဘာသာ သာသနာ၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား မေပ်ာက္ေသးပါ၊ အခုဒီေကာင္ေတြ ႐ိုဟင္ဂ်ာ နာမည္ခံၿပီး တုိင္းရင္းသား စာရင္းသြင္းေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိလာၿပီ။ ဒီကိစၥကုိ သက္ဆုိင္သူမ်ား ေပါ႔ေပါ႔တန္တန္ ထားမည္ဆုိပါက အနာဂတ္ၿမန္မာၿပည္ အတြက္ အလြန္စုိးရိမ္စရာေကာင္း ပါေၾကာင္း...

ရကၡတမ်ိဳးခ်စ္အဖြဲ႕ - ရန္ကုန္

ေလွာ္စာ...လုတ္စာနည္း...

Go Chay Thein ေကာက္ညွင္းကို ခ်က္ေလ
ျဖန္႔ပီး အေအးခံ ပီးမွ တေဆးမႈံ႔နဲ႔ သႀကားေရာပီး ေကာက္ညွင္းနဲ႔ေရာနယ္ ဆားမထည့္ရဘူး အိုးတလုံးမွာ သိပ္ပီး ထားလိုက္ယုံဘဲ...
(4)ရက္ထားပါဟု...ေၿပာပါရယ္.....သူအလိုလို....အခ်ည္ေပါက္ကာ...ေကာင္းမြန္လွရယ္...ေလွာ္စာ...တအိုးကိုရရိွလာပါမယ္လို...ဂိုးေခ်သိမ္း...မွ...သတင္းပီးပိုလာပါယင္႔...မေကာင္းပါက...၄င္းေဖဘြတ္အေကာင္႔သိုဆတ္သြယ္ပါ...

ရခိုင္နတ္ေတးၿခင္း...

https://soundcloud.com/#soe-thant-aung-1/wv1ai7osrlxi

ရခိုင္ၿခံလုတ္သူမ်ား၏ဘ၀...

..ေငြေဆာင္ကမ္းေခ်ဖြင္႔ခါ...ရခိုင္သားအုန္းၿခံတိအသိမ္းခံရရယ္...အုန္းတပင္ကို...ေငြ၅၀၀၀နွန္းနဲ....အေလွ်ာ္ပီးခါ...အုန္း၁၀၀၀ရိွရယ္....ၿခံရွင္ေစာ္....သိန္း၅၀ ရာအေလွ်ာ္ရရယ္....ေဒဒဂၤါး..ေစာ္....အိမ္တလံုးေဆာက္ဖိုေတာင္႔မေလာက္င....
ေနာက္ဆက္တြဲ...ရခိုင္သား...အုန္းၿခံပိုင္ရွင္တိဘ၀က.....ေယာက်ၤားဆိုကယ္...ရိုးေတာင္ထက္မွား...မီြးေသြးဖုတ္....အငွားကၽြန္ဘ၀နဲ....မိန္းမဆိုကယ္.......တသက္လံုး..ၿခံလုတ္စားလာရယ္.....ကန္းေၿခမွာ...ငါးကင္ေရာင္းရယ္...ဘ၀တိကိုေရာက္လာခကတ္တယ္....(ေယေတာင္မွ......ဟိုတယ္...ပိုင္ရွင္တိ...က...သူရိဳ႕....စားေသာက္ဆိုင္တိ...အေရာင္းက်မယ္လို.....ကန္ကြက္္ခါ....ဌာေန...ၿခံလုတ္စားခရယ္...ရခိုင္သား..ငါးကင္ေရာင္းရယ္...လူတိကို....ေဟာ္တယ္ဇံုထဲ....အ၀င္မခံ....ဇီးမေရာင္းရဗ်ယ္...)
တခုနိွင္းယွဥ္ၿပဖိုဆိုကယ္.......ထိုင္းနိုင္ငံမွာ....ကန္းေၿခ....အသစ္တခုဖြင္႔ကယ္...အစိုးက၏အားပီးမူနဲေဒသခံတိဟာ.....စားေသာက္ဆိုင္ပိုင္ရွင္၊တည္းခိုခန္းပိုင္ရွင္တိၿဖိဳပ္ပါလတ္တယ္...)
ေဒနိန္႔...ေငြေဆာင္ကရခိုင္သားတိ္၀ါ....အလုတ္လုက္မဲဘ၀နဲ.....အငွားသား၊ဇီးေရာင္း၊ေနရပ္ကိုစြန္ခြာ...ထြက္လားခရရယ္.....
ေတာက္.................(ေတာက္)
Arakan Eagle.

အယ္လဂ်ာဇီးယား ရုပ္သံလႊင့္မွ လိမ္ညာျပီး သတင္းထုတ္လႊင့္မွဴကို ေဖၚထုတ္လိုက္ျခင္း

From : ဇဲြသစ္ (ရမၼာေျမ)
အယ္လ္ဂ်ာဇီးရား (Al Jazeera) သတင္းဌာနမွ ‘ဖံုးကြယ္ထားေသာ
လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ (Hidden Genocide)’
သတင္းမွတ္တမ္းဗီဒီယိုတြင္ပါ၀င္သည့္ လိမ္ညာမႈမ်ားႏွင့္
ၾကိဳးကိုင္လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ဖြင့္ခ်ျခင္း



အ့ံဩဖြယ္ရာ လိမ္လည္မႈ၊ အျဖစ္မွန္ကို ပံုသဏၭာန္ပ်က္ယြင္းေအာင္
လုပ္ေဆာင္မႈ၊ မရုိးေျဖာင့္မႈတို႔ေၾကာင့္ (ဤမွတ္တမ္းဗီဒီယိုကို)
‘လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈဟု လဲြမွားစြာ စြပ္စဲြႏိုင္ေစရန္
ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈအစီအစဥ္ (The Hidden Agenda to
falsely charge Genocide)’ ဟု ေခၚဆိုသင့္သည္။



တကယ့္ျပႆနာကို မသိသူမ်ားက ဤသို႔ေသာ မွတ္တမ္းဗီဒီယိုကို အမွန္ဟု
ထင္ေကာင္းထင္ၾကေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သမိုင္းေၾကာင္းကို ဂဃနဏ
သိရွိထားသူမ်ားက ဤမွတ္တမ္းဗီဒီယို၏ အစိတ္အပိုင္းတိုင္းသည္
ရခုိင္ဗုဒြဘာသာ၀င္မ်ား၊ (ေဒၚ)ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဗုဒၵဘာသာ၊
ဗုဒၵဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ဗုဒၵအေတြးအေခၚအယူအဆကိုပါ ရႈံ႕ခ်ျပီး၊
အပုပ္ခ်ဖို႔ ၾကိဳးစားထားသည့္ အကြက္က်က်ၾကိဳတင္ၾကံစည္လုပ္ေဆာင္မႈၾကီးကို
ယံုၾကည္လာေအာင္ လူအမ်ားကို လွည့္စားအယံုသြင္းရန္ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း
အလြယ္တကူ သိျမင္နားလည္ႏိုင္ေပသည္။



(‘ရခိုင္’ ႏွင့္ ‘ဗုဒၵဘာသာ၀င္’ ဟူေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားသည္
လက္ခုပ္ႏွင့္လက္၀ါးလို တသားတည္းျဖစ္ပါသည္။

‘ရိုဟင္ဂ်ာ’၊ ‘မူဆလင္’၊ ‘ဘဂၤါလီ’၊ ‘ဘဂၤါလီမူဆလင္’ ဟူေသာ စကားလံုးမ်ားသည္
ထည္လဲသံုးစဲြႏိုင္ေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားျဖစ္သည္။

လက္ရွိျပည္နယ္ကို ရခုိင္ျပည္နယ္ (သို႔) အာရကန္ (Arakan)ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။)

(အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ ျဖစ္ေစရန္ ေနာက္ခံစကားေျပာမႈကို (း၂၈) စကၠန္႔တြင္ စတင္ပါသည္။)



(း၄၅) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ ‘ေနာက္ဆက္ျဖစ္ေသာ အရာမ်ားမွာ ဖံုးကြယ္ထားခဲ့ေသာ
အရာမ်ားျဖစ္သည္။’ ဟုဆိုသည္။ ေနာက္ဆက္ျဖစ္ေသာ အရာမ်ားမွာ
ဖံုးကြယ္ထားခဲ့ေသာ အရာမ်ား (လံုး၀) မဟုတ္ပါ။ ဆူပူမႈမ်ားႏွင့္
ဆိုး၀ါးျပီး၊ ျဖတ္ေတာက္ထားသည့္ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္မ်ားေၾကာင့္ ရခုိင္အေၾကာင္း
ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရိုဟင္ဂ်ာအေၾကာင္းေသာ္လည္းေကာင္း သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား
ရရွိႏိုင္ရန္မွာ ခက္ခဲလွပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမွန္တကယ္ ဖံုးကြယ္ထားသည္မွာ
ရုိဟင္ဂ်ာမ်ားက သူတို႔ကို ဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ျမင္သြားေစရန္
ၾကံစည္စီမံထားမႈပင္ ျဖစ္ေပသည္။ လက္ေတြ႕တြင္ မူဆလင္မ်ားက
သူတို႔ဘာသာ၀င္သက္သက္အတြက္ လိုခ်င္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံထဲမွ
ဗုဒၵဘာသာ၀င္ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားကို ႏွင္ထုတ္ျခင္း၊ သတ္ျဖတ္ျခင္းမ်ားကို
ျပဳလုပ္ေနၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။



(၁း၀၅) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ လမ္းေပၚမွ လူအုပ္စုတစ္စုက
အိမ္ျပတင္းေပါက္မ်ားကို ခဲႏွင့္ ေပါက္ေနၾကပံုကို ျပထားသည္။
(ဗီြဒီယိုဖိုင္ကို ထည့္သြင္းထားပံုအရ ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားက မူဆလင္မ်ားကို
တိုက္ခုိက္ေနသေယာင္ လူအမ်ားကို ထင္ျမင္သြားေစရန္ ဖန္တီးထားသည္။) သို႔ေသာ္
အမွန္မွာ ထိုဗီြဒီယိုဖိုင္သည္ ၂၀၁၂ - ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ (၈) ရက္ေန႔က
ေမာင္ေတာျမိဳ႕တြင္ ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားကို မူဆလင္မ်ားက
တိုက္ခိုက္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္။



(၁း၃၅) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ ‘ရိုဟင္ဂ်ာမူဆလင္မ်ားကို သူတို႔၏
ဇာတိခ်က္ျမဳွပ္ႏိုင္ငံမွ ေမာင္းထုတ္ခံေနရသည္။’ ဟု ေျပာထားသည္။ သို႔ေသာ္
အမွန္က ရိုဟင္ဂ်ာအမ်ားအျပားကုိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွာ ေမြးဖြားခဲ့ၾကသည္။
သို႔တည္းမဟုတ္ သူတို႔၏မိဘမ်ားကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွာ
ေမြးဖြားခဲ့ၾကသည္။ ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ ႏွင့္ ရေသ့ေတာင္တို႔မွ
လူဦးေရသည္ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္အတြင္းတြင္ ဗုဒၵဘာသာ၀င္အမ်ားစုအေျခအေနမွ
မူဆလင္အားလံုးနီးပါးအေျခအေနသို႔ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္။ ၎မူဆလင္မ်ားသည္
ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္းသို႔ အလံုးအရင္းႏွင့္ ၀င္လာမစဲတသဲသဲ ျဖစ္ေနေသာ
မူဆလင္မ်ား၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။



(၂း၀၀) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ ‘ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို
လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးအျဖစ္မွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္လုပ္ဖို႔
ၾကိဳးစားမႈတစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။’ ဟူ၍ ေျပာသည္။
(၎မွာ) မဖြယ္မရာလႈံ႕ေဆာ္ေသာ မဟုတ္တမ္းတရားသာ ျဖစ္သည္။
ရိုဟင္ဂ်ာထက္၀က္ေက်ာ္သည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အိႏိၵယ၊ မေလးရွား၊
ေဆာ္ဒီအာေရဘီးယား၊ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားစသည့္ျဖင့္
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ျပင္ပတြင္ ေနထုိင္ၾကသည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ထုတ္ျပန္ခ်က္သည္
ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ား၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကို
သုတ္သင္ရွင္းလင္းရန္ျဖစ္သည္ဟူ၍ ညႊန္းဆိုေနသလို ျဖစ္ေနသည္။



(၂း၁၀) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ (သူတို႔ေျပာလိုေသာ) အယူအဆကို မီးေလာင္ရာေလပင့္
ေပးႏိုင္ရန္ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ (Genocide) ဟူေသာ စကားလံုးကို
သံုးစဲြလိုက္ျပန္ပါသည္။ ေကာင္းျပီ။ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ (Genocide)
အေၾကာင္းကို ေျပာၾကပါစို႔ရဲ႕။ ဗီဒီယိုတြင္ သမိုင္းတြင္တင္က်န္ျပီး၊
မွတ္တမ္းမွတ္ရာအျပည့္အစံုႏွင့္ စာတင္ျပီးျဖစ္သည့္ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ
အစစ္အမွန္မ်ားကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိျဖင့္ ေဖာ္ျပမထားေပ။ ၁၉၄၂ - ခုႏွစ္က
ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔) ထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္လာေသာ
ဂ်ပန္မ်ားကို တိုက္ခုိက္ရန္ အဂၤလိပ္မ်ားက ဘဂၤါလီမူဆလင္လူနည္းစု
(ရိုဟင္ဂ်ာဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ထုိအခ်ိန္က အသံုးမျပဳခဲ့ေသးပါ။) ကို
လက္နက္မ်ားကိုင္ေဆာင္ေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အဂၤလိပ္မ်ား ဆုတ္ခြာသြားၾကေသာအခါ
ဘဂၤါလီမ်ားက ထိုလက္နက္မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ဂ်ပန္မ်ားကို မတိုက္ခိုက္ခဲ့။
ဗုဒၵဘာသာ၀င္ရြာေပါင္း (၄၀၀) ေက်ာ္ကို မီးရွဴိ႕ျခင္း၊ ရခုိင္ (၃၀၀၀၀) ကို
သတ္ျဖတ္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားအေပၚ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ
(Genocide) ကို စတင္ဖို႔အတြက္သာ ထိုလက္နက္မ်ားကို အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။
ထိုအခ်ိန္ကတည္းက ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားက
ဂ်ီဟတ္(ျမင့္ျမတ္ေသာအစၥလာမ္ဘာသာေရးစစ္ပဲြ) ဆင္ႏဲႊရန္
မူဂ်ာဟစ္(အစၥလာမ္ဘာသာအတြက္ တိုက္ခိုက္ေသာ ျမင့္ျမတ္သည့္စစ္သည္ေတာ္)
အဖဲြ႕အစည္းမ်ားကို ဖဲြ႕စည္းလွ်က္ မူဆလင္ဘာသာ၀င္မ်ားခ်ည္းရွိမည့္
သီးျခားႏိုင္ငံ၏ ပန္းတိုင္မ်ားကို ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေၾကညာခဲ့ၾကသည္။
ရိုဟင္ဂ်ာေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဗလီဆရာမ်ား၏ ေျပာဆိုမႈမ်ားမွာလည္း
ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားကို သုတ္သင္ရွင္းလင္းပစ္ဖို႔သာ ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ေျပာဆိုမႈသည္ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ(Genocide)ျပဳလုပ္ရန္
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားအား အားေပးအားေျမွာက္ျပဳရာ ေရာက္သြားေပသည္။ သာဓကအေနျဖင့္
(၁၉၈၅) ခုႏွစ္တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (RLO = Rohingya
Liberation Organization) ၏ဥကၠ႒ျဖစ္သူ အာမက္ရွာ (Ahmed Shah) က
မူဆလင္မဟုတ္သူမ်ားကို ေမာင္ေတာခရုိင္မွ ေမာင္းထုတ္ရန္
ေမာင္ေတာခရုိင္အတြင္းမွ ဘဂၤါလီမ်ားကို သူ၏အသံသြင္းထားေသာ
ကက္ဆက္တိတ္ေခြမ်ားကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။ အေျခခံအားျဖင့္
ေမာင္ေတာျမိဳ႕မွ ရခုိင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ မူဆလင္မဟုတ္သူမ်ားကို
လူမ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္ျခင္း (Genocide) ျပဳလုပ္ရန္ ေဆာ္ဩေနခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။



(၃း၁၀) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ ရခုိင္ျပည္နယ္၏လူဦးေရမွာ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ (၁,၀၀၀,၀၀၀)
ႏွင့္ မူဆလင္ (၈၀၀,၀၀၀) ခန္႔ ရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။ အမွန္တရားႏွင့္
အလွမ္းေ၀းလြန္းလွပါသည္။ (အမွန္မွာ) ဗုဒၵဘာသာ၀င္ သံုးသန္းခန္႔ ႏွင့္
မူဆလင္ (၈၀၀,၀၀၀) ခန္႔ ရွိပါသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္၍
အလံုးအရင္းျဖင့္ ၀င္ေရာက္ေနထိုင္လာသူမ်ားေၾကာင့္ မူဆလင္လူဦးေရသည္
အလြန္လွ်င္ျမန္စြာ ၾကီးထြားလာပါသည္။ ဗီဒီယိုဖိုင္အရ ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္
မူဆလင္ႏွင့္ဗုဒၵဘာသာ၀င္တို႔မွာ အေရအတြက္အတူတူနီးပါးရွိျပီး၊
ရခုိင္ျပည္သည္ ရခိုင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္တို႔၏ ဇာတိခ်က္ျမွဳပ္ေဒသ ျဖစ္သကဲ့သို႔
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ား၏ ဇာတိေဒသ၊အမိေျမျဖစ္ေၾကာင္း လူအမ်ားကို ေတြးထင္သြားေစေအာင္
ၾကိဳးစားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ လူဦးေရအေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပသည့္အခါတိုင္း ေသာက္ေသာက္လဲ
မွားေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ရခုိင္ျပည္ကို ရိုဟင္ဂ်ာမ်ား၏ အမိေျမ၊
ေမြးရာဇာတိႏိုင္ငံဟူ၍ အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ေခၚဆိုထားျခင္းမွာလည္း
မမွန္ကန္ပါ။ ဤအခ်က္မွာ ကာလၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် အမွားကို
အမွန္ထင္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရိွျဖင့္ အကြက္က်က်
လုပ္ေဆာင္သြားၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ (ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍)
ေမးခြန္းရိုးရိုးေလးတစ္ခုသာေမးပါမည္။ ‘ရိုဟင္ဂ်ာမ်ား မည္သည့္ဘာသာစကားကို
ေျပာဆိုၾကသနည္း။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္လူမ်ဳိးမ်ား မည္သည့္ဘာသာစကားကို
ေျပာဆိုၾကသနည္း။’ ဟူ၍ပင္။ အေျဖမွာ ‘(သူတို႔အားလံုးသည္) ဘဂၤါလီစကားကို
ေျပာဆိုၾကသည္’ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ‘ဘဂၤါလီစကား’ ဟုေခၚဆိုရျခင္းမွာ ၎ဘာသာစကားသည္
အိႏိၵယနုိင္ငံ၏ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဖက္အပိုင္း ႏွင့္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတို႔မွ
လာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အလားတူ သူတို႔ (ရိုဟင္ဂ်ာမ်ား) သည္လည္း
အိႏိၵယနုိင္ငံ၏ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဖက္အပိုင္း ႏွင့္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတို႔မွ
ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။



(၃း၄၅) ဗီဒိယိုဖိုင္အရ ‘ရခုိင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္ေတြက ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို
‘ဘဂၤါလီမ်ား (သို႔) ဘဂၤါလီမူဆလင္မ်ား’ လို႔ ေခၚေ၀ၚသံုးစဲြတာကို
ပိုျပီးလုိလားၾကပါတယ္။’ ဟူ၍ ေျပာထားသည္။ ဆိုလိုခ်င္သည္မွာ သူတို႔ကို
‘ဘဂၤါလီမူဆလင္မ်ား’ ဟုေခၚဆိုျခင္းမွာ မွားယြင္းေနေၾကာင္း ေျပာလိုရင္း
ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဤအခ်က္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္တို႔က သူတို႔ကို
ထိုအမည္ျဖင့္ပင္ သိရွိထားခဲ့ၾကသည္။ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ပင္ မိမိကိုယ္ကို
ထိုအမည္နာမျဖင့္သာ သိရွိထားခဲ့ၾကသည္။ (ထိုအခ်ိန္က) သူတို႔တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာ
ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ မရွိေသးေပ။ သူတို႔၏ဇာစ္ျမစ္မွာလည္း ဘဂၤလားေဒသ ျဖစ္ပါသည္။
သူတို႔ေျပာဆိုေသာ ဘာသာစကားမွာ ဘဂၤါလီစကားျဖစ္ျပီး၊ သူတို႔စားေသာ
အစားအစာမွာလည္း ဘဂၤါလီအစားအစာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္
ဘဂၤါလီမူဆလင္မ်ားက သူတို႔သည္ မည္သူမည္၀ါျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သည့္ဘာသာစကားကို
ေျပာဆိုေၾကာင္း၊ မည္သည့္ဘာသာတရားကို ယံုၾကည္သက္၀င္ေၾကာင္း
လယ္ျပင္မွာဆင္သြားသလို ရွင္းလင္းသိသာေနခဲ့ပါျပီ။ ေနာက္ပိုင္းတြင္
သူတို႔ထဲမွ အခ်ဳိ႕က ‘ဘဂၤါလီမူဆလင္’ ဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ သူတို႔၏
ဇာစ္ျမစ္ေနရာဌာနကို ျပညႊန္းေနေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္လာၾကသျဖင့္
‘ရိုဟင္ဂ်ာ’ ဟူသည့္ေ၀ါဟာရကို ဖန္တီးျပီး၊ လိမ္ညာဖန္တီးထားေသာ
သမိုင္းသစ္တစ္ခုကိုပါ ေပၚထြက္လာေစခဲ့ပါသည္။



(၅း၀၀) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ (၎ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ပါေသာ) အမ်ဳိးသမီးက
ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားဆိုလွ်င္ ကေလးငယ္မ်ားကပင္ မူဆလင္မ်ားကို ေတြ႕တိုင္း
ခဲႏွင့္ ပစ္ေပါက္သည္ဟု သြယ္၀ိုက္ေျပာဆိုထားသည္။ (၎မွာ)လံုး၀
မွားယြင္းေၾကာင္း ေျပာလိုပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ မွတ္ခ်က္သည္
ရခုိင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားကို သူရဲသဘက္အလား ထင္မွတ္မွားသြားေလာက္ေအာင္
ရည္ရြယ္ေျပာဆိုထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္
ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ စာတမ္းျပဳစုရန္ သုေတသနျပဳလုပ္ရင္း ရခုိင္ျပည္နယ္ႏွင့္
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အျခားေသာေဒသမ်ားတြင္ (၂)ႏွစ္ခန္႔ၾကာၾကာ
ဥဒဟိုသြားလာေနထိုင္ခဲ့ေသာ ကာလတေလွ်ာက္ ထိုကဲ့သို႔ အျဖစ္္အပ်က္မ်ဳိးကို
မေတြ႕ခဲ့ရပါ။ ထိုသို႔ျဖစ္ခဲ့သည္ဟုလည္း ဘယ္ေသာအခါမွ မၾကားဖူးခဲ့ပါ။
(ထုိ႕ေၾကာင့္) သူမေျပာေသာစကားကို သက္ေသအေထာက္အထားတစ္စံုတစ္ရာ မျပဘဲ
မယံုၾကည္ႏိုင္ပါ။



(၅း၄၅) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ ‘ရခုိင္အမ်ဳိးသားပါတီတစ္ခု’ ကို
အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဖာ္ျပသည္။ ထို႔ျပင္ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားက မိမိတို႔၏
ကိုယ္ပိုင္လကၡဏာ၊ ဘာသာစကားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ကို အသိအမွတ္ျပဳရဲ၊
ဂုဏ္ယူရဲေလာက္ေအာင္အထိ ရဲတင္းမႈအတြက္ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ားကို သူရဲသဘက္အလား
အထင္မွားသြားေစရန္ ‘အမ်ဳိးသားေရး(Nationalist)’ ဟူေသာစကားလံုးကို
ေနာက္ခံစကားေျပာသူက အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ အျမင္ကတ္သည့္ ေလသံျဖင့္
ေျပာသြားသည္။ ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာစည္းရံုးညီညြတ္ေရးအဖဲြ႕(RSO)
ႏွင့္ အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာမူဆလင္တပ္ဦး (ARIF) ကဲ့သို႔ေသာ
ရိုဟင္ဂ်ာမဟာ့မဟာအမ်ဳိးသားပါတီမ်ား (the Rohingya Super Nationalist
Parties) ကို ေဖာ္ျပသင့္သည္။ ဤအဖဲြ႕မ်ားသည္ ၎တို႔၏အဖဲြ႕၀င္မ်ားကို
ပါကစၥတန္ႏွင့္အာဖကန္နစၥတန္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ပို႔လႊတ္ျပီး
အယ္လ္ကိုင္ဒါဟစ္ဇ္အီးအစ္စလာမီမူဂ်ာဟစ္ဒီးအၾကမ္းဖက္အဖဲြ႕(Al-Qeada
Hizb-e-Islami Mujahideen)ႏွင့္ တာလီဘန္အၾကမ္းဖက္အဖဲြ႕(the
Taliban)တို႔ႏွင့္တဲြ၍ လက္နက္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ေဖာက္ခဲြပစၥည္းမ်ားသင္တန္း
ကိုတက္ေရာက္ေစသည္။ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္၊ မတ္လက ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္ေျမာက္ပိုင္းရွိ
ေတာနက္အတြင္းတြင္ တိုက္ခုိက္မႈႏွင့္ဗံုးလုပ္နည္းသင္တန္းအျပီး အေရအတြက္
(၈၀) ႏွင့္ (၁၀၀) အၾကားရွိေသာ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကို ဖမ္းမိခဲ့သည္။



(၁၁း၂၅) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ မူဆလင္လူအုပ္စုၾကီးတစ္စုက
ေမာင္ေတာျမိဳ႕လယ္၏လမ္းမ်ား ေပၚသို႔ ဒလေဟာထြက္လာၾကျပီး
ရန္ျပဳတိုက္ခုိက္ျခင္း၊ ျပတင္းေပါက္မ်ားကို ရုိက္ခဲြျခင္းတုိ႔ကို
ျပထားသည္။ ရဲတပ္ဖဲြ႕၀င္မ်ား အခ်က္ေပးေသနတ္ကို မိုးေပၚေထာင္ပစ္ျပီးမွ
ဤသို႔ေသာျမင္ကြင္းမ်ဳိး ျဖစ္သြားခဲ့ျခင္းလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ထုိသုိ႔
ေသနတ္ကို မိုးေပၚေထာင္မပစ္ခင္ ျဖစ္သြားခဲ့ျခင္းလား ဆိုသည္မွာ
မေသခ်ာေၾကာင္း ေနာက္ခံစကားေျပာသူက ေျပာသည္။
အယ္လ္ဂ်ာဇီးရားသတင္းဌာနအေနျဖင့္ ဤအခ်က္အေပၚတြင္ တမင္တကာ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္
လုပ္သြားခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူအမ်ားက ဤျဖစ္ရပ္တစ္ခုလံုးကို
ရခုိင္မ်ားကသာ စတင္ခဲ့သည္ဟု ေတြးထင္သြားေပလိမ့္မည္။ မူဆလင္မ်ားက
လမ္းေပၚမွ ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားကို သတ္ျဖတ္ျခင္း၊
အိမ္ႏွင့္ဆိုင္မ်ားကိုမီးရွဴိ႕ျခင္း၊ ဆူပူေသာင္းက်န္ျခင္းတို႔
စတင္လုပ္ေဆာင္ၾကျပီးေနာက္မွ ရဲမ်ားက အခ်က္ေပးေသနတ္
ပစ္ေဖာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ အခ်က္ေပးေသနတ္ မပစ္ေဖာက္မီအခ်ိန္တြင္
အမ်ဳိးသားမ်ားက သူတို႔၏ ‘ျမင့္ျမတ္လွပါသည္ဆိုေသာ’ ဗလီမ်ားအတြင္းမွ
သစ္သားတုတ္ရွည္ၾကီးမ်ားကို ကိုင္ေဆာင္လွ်က္ ကန္ေပါင္က်ဳိးသြားေသာေရကန္မွ
ေရမ်ား ဒလေဟာ စီးထြက္လာၾကသကဲ့သို႔ ထြက္လာၾကျပီး၊ သူတို႔၏
‘ျမင့္ျမတ္ပါသည္ဆိုေသာ’ ဗလီဆရာမ်ားက ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားအားလံုးကို
သတ္ျဖတ္ရန္ ညႊန္ၾကားခ်က္ျဖင့္ ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ား၏အိမ္မ်ား၊
ေစ်းဆိုင္မ်ားကို မီးရႈိ႕ၾကသည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အတြက္ ဤသုိ႔
လုပ္ေဆာင္ျပီး၊ သူတို႔၏ သန္႔စင္ေသာ မူဆလင္ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ဤေနရာတြင္
ပုိင္ဆိုင္ရရွိႏိုင္ေစရန္ လုပ္ေဆာင္ၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။



(၁၄း၄၀) ဗီဒီယိုဖိုင္အရ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္က သူမကို အမ်ဳိးသားအေယာက္ (၂၀)
က ၀ိုင္း၍ မုဒိန္းက်င့္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ သူမႏွင့္ပတ္သက္၍
အတုအေယာင္တစ္ခုခု ရွိေနပံုရပါသည္။ မိမိအေနျဖင့္ ဤသို႔ေသာ
အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို သာမန္ဆိုလွ်င္ ယံုၾကည္မိေပမည္။ သို႔ေသာ္
ဤအမ်ဳိးသမီးသည္ မိမိအတြက္ လံုး၀ မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါသည္။
(အေၾကာင္းမွာ) သူမသည္ က်န္းက်န္းမာမာျဖစ္လြန္းေနျပီး၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈလည္း
မရွိေသာေၾကာင့္ လူလိမ္လူေကာက္ဇာတ္ကားတစ္ကားထဲမွ ဇာတ္ကြက္တစ္ကြက္တြင္
ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ေနေသာ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ႏွင့္သာ တူေနေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္
သူတို႔က သူမသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတြင္ ေသဆံုးသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း
ေျပာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ မည္သူမွ် သူမကို
ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းျခင္းမျပဳႏိုင္ေတာ့ေပ။



(၂၀း၁၀) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ ‘ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္က အျပင္ဘက္ကို ထြက္သြားတယ္။
ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းက ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက သူ႔ကို
ရန္ျပဳတိုက္ခိုက္ျပီး အပိုင္းပိုင္းအစစ ခုတ္ထစ္အသတ္ခံရပါတယ္။’ ဟူ၍
အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္က ေျပာသည္။ ထိုအခ်က္မွာ သက္ေသအေထာက္အထား
တစ္စံုတစ္ရာမရွိဘဲ ယံုၾကည္ဖို႔ အလြန္အမင္း ခက္ခဲလွပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ မိမိကိုယ္တိုင္၏ အေတြ႕အၾကံဳအရ
ဤအေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္ပ်က္တတ္သည္ ဆိုေသာအခ်က္ကို ယံုၾကည္ကိုးစားႏိုင္ဖို႔
အေထာက္အထား သက္ေသတစ္စံုတစ္ရာမွ မေတြ႕ျမင္ဖူးခဲ့ပါ။

-------------------------------------------------

ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ရခုိင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္မ်ားကို သတ္ျဖတ္သည့္အေၾကာင္းကိုသာ
ေျပာၾကသည္။ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ေလးစားသမႈျဖင့္
သဟဇာတက်က် အတူတကြ ေနထိုင္တတ္ေအာင္ကား မၾကိဳးစားၾကေပ။



(၁၈း၅၀) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ‘သမီးသာ
ဒီထက္အသက္ၾကီးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အဲဒီရခုိင္သားေတြကို သတ္ပစ္ခဲ့မွာပဲ။’ ဟူ၍
ေျပာသည္။



(၂၀း၃၅) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ အမ်ဳိးသားတစ္ဦးက သူႏွင့္သူ၏ညီအစ္ကိုမ်ားက
ဗမာလူမ်ဳိး လံုျခံဳေရး၀န္ထမ္း(၄)ေယာက္၊ (၅)ေယာက္ကို သတ္ျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း
ေျပာသည္။



(၂၀း၄၀) ဗီဒီယိုဖိုင္တြင္ မိခင္တစ္ဦးက သူမ၏သားငယ္အၾကာင္းကို
ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေျပာသြားသည္။ သူမ၏သားမွာ (ဇြန္လ (၈)
ရက္ေန႔ညေနပိုင္းတြင္ ေမာင္ေတာျမိဳ႕၌) ရခုိင္မ်ားကို တိုက္ခုိက္ရန္
တားမႏိုင္ဆီးမရ ထြက္သြားျပီး၊ (ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားေသာ ဟန္ပန္ျဖင့္) ရခုိင္
(၂) ေယာက္ကို သတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေနာက္ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း
ေျပာသည္။



ဤသို႔ေျပာဆိုေပးရန္ ရခုိင္ဗုဒၵဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သူတို႔ရွာေဖြရန္
ၾကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း ရွာမေတြ႕ျဖစ္သြားခဲ့သည္ဟု စာေရးသူထင္ပါသည္။

-----------------------------------------------

စာေရးသူအေနျဖင့္ ဆက္လက္ရွင္းျပႏိုင္ပါေသးသည္။ ရွင္းစရာလည္း
က်န္ေနပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ဤမွတ္တမ္းဗီဒီယို၏ဘက္လိုက္မႈကို ျပသရန္
ဤမွ်ျဖင့္ လံုေလာက္ျပီဟု ထင္ျမင္ပါသည္။

Myanmar's Dilemma : The Muslim Immigrants!!

Dr. Daya Hewapathirane

The Muslim community associated with Myanmar or former Burma, known as Rohingya Muslims are not indigenous to Myanmar.

They are a relatively recent migrant community of Myanmar. Most of these Muslims are illicit immigrants who migrated from Muslim neighborhood regions of Bengal India during the British colonial period and later from East Pakistan or the present Bangladesh.

The Myanmar government s of the past and present do not consider Rohingya Muslims as legitimate citizens of Myanmar. The people of Myanmar consider the Rohingya people as illegal immigrants. Myanmar’s Muslims account for an estimated 04% of the total Myanmar population of about 60 million.

In 2012, there were about 800,000 Rohingya Muslims living in Rohang, the western state of Myanmar known officially as Rakhine or Arakan.

THE INDIGENOUS PEOPLE OF BURMA (MYANMAR)

The indigenous people of Myanmar are ethno-linguistically Sino-Tibetan and are predominantly Buddhists as opposed to the Rohingya Muslims who are ethno-linguistically related to the Indo-Aryan Bengali people of India and Bangladesh and their religion is Islam. The language spoken by the Rohingya Muslims is different from that of the indigenous people of Myanmar. It is derived from a Indo-Aryan sub-branch of the greater Indo-European language family and is closely related to the Chittagonian language spoken in the southernmost part of the present Bangladesh bordering Myanmar. Therefore, culturally the Rohingya Muslims are quite different to the indigenous people of Myanmar.

ROHANG AND THE RAKKHITA BUDDHIST COMMUNITY

It was mostly during the British colonial period that these Muslim people crossed the borders and settled in border regions of Burma, concentrating largely in Rohang which was also known as Rakhine or Arakan, located in the immediate neighborhood of Bengal. Their numbers increased substantially during the British colonial period, and thereafter. Rakhine State consists of a population of about 3,8 million, with the indigenous Rakhine people forming the overwhelming majority in the State, who live mainly in the lowland valleys. Most of the indigenous people living in Rakhine State adhere to Theravada Buddhism. In spite of the government rule limiting Muslims to two children per family, the Muslim population in Myanmar shows an increasing trend.

According to historians of Myanmar, the name ‘Rohingya’ is of recent origin and appears to have been created in the1950’s, by the descendants of the Muslim Bengali people who settled down in the Rohang or Arakan region of Myanmar. The name Rohingya has not been used or recognized in the Burma population census conducted by the British in the year 1824. It is also noteworthy that the name Rohingya is not found in any historical source in any language before the 1950’s.

Rohang is an important region of Myanmar inhabited from ancient times by the Rakkhita, Rakkha or Rakhaing people, who belong to the indigenous Buddhist community of Burma. From historic times, this was a highly respected Burmese community, well known for the honourable life they led. They were well known for their contribution to the development and preservation of the national cultural heritage and Buddhist spiritual values. These Rakkhita people had their own language and their livelihood was strongly based on Buddhist principles. The name of the state Rakhine is derived from the Pali word Rakkhita or Rakkhapura which means “the land of the Rakhasa” or Rakkha or Rakhaing.

There were striking differences in the customs, traditions and livelihood patterns of the two communities – the indigenous Burmese Buddhists of the Arakan region, especially the Rakkhita community and the Muslim immigrants from Bengal. These cultural incompatibilities and differences resulted in open conflicts between the two communities, which were well evident from about the mid 20th century. Soon violence broke out in the Arakan region and the Muslim Rohingyas became a serious threat to the people of Myanmar. Occasional isolated violence involving Myanmar’s majority Buddhist and minority Muslim communities has occurred for decades, even under the authoritarian military governments that ruled the country from 1962 to 2011.

BRITISH RESPONSIBLE FOR AGGRAVATION OF THE PROBLEM

According to Aye Chan, a historian at the Kanda University, communal violence between the Arakanese or the indigenous Myanmar (Burmese) Buddhists and the Rohingya Muslims began during World War -II in 1942. The British were primarily responsible for the aggravation of disharmony between the Rohingya Muslims and the indigenous people of Myanmar.

During the World War, when the British were retreating, they took action to arm Muslim groups in Northern Arakan in order to create a buffer zone against the Japanese invasion. Furthermore, the British promised the Muslims living in Burma (Myanmar) at this time, that if they supported the British during the war, the Muslims will be given their own “national area” within Burma.

Once acquiring arms, the Muslim Rohingyas became a serious threat to the people of Myanmar. They soon began a spree of violence against the Buddhists of the Arakan region. They began destroying Buddhist villages in Arakan, using the firearms given to them by the British. In 1942, a major armed confrontation occurred between the Rohingya Muslims and indigenous Arakanese people which led to many casualties on both sides. Rohingya Muslims massacred about 20,000 Arakanese in Buthidaung and Maungdaw townships. In retaliation, about 5,000 Muslims in Minbya and Mrauk-U Townships were killed by the Arakanese.

In the mid 20th century, Rohingya Muslims living in Arakan organized into several militant groups. They formed an aggressive movement known as the Mujahideen movement which was active during the 1947 to 1961 period. There were several Mujahideen uprisings in Arakan. The aim behind the riots of the Rohingya militant groups was to separate the northern part of Arakan, or the Muslim populated Mayu frontier region and create an independent Muslim state for the Rohingya Muslims and annex it to the newly-formed Muslim East Pakistan as an exclusively Muslim country.

In 1947, when a new Islamic country of Pakistan was about to be formed, Rohingya Muslims who had already possessed arms from the British, wanted to obtain a “national area” for them within Burma, in accordance to the assurance given to them by the British. They formed the North Arakan Muslim League and met Mohammad Ali Jinnah, the founder of Pakistan, and requested that Mayu region of Myanmar be annexed to East Pakistan which was about to be formed. Jinnah however, was not in favour of such a move. This did not stop the Rohingya Muslims in their agitation for separation from Myanmar. During the 1960’s and early 1970’s, there were several uprisings which were popularly known as Arakan State Riots. A widespread armed insurgency started with the formation of a Muslim political party called Jami-a-tul Ulema-e Islam, demanding separation.

The Burmese central government refused to grant a separate Muslim state in the Mayu region and the Muslim militants of Northern Arakan declared jihad on Burma. The Mujahid militants began their insurgent activities in the Buthidaung and Maungdaw townships within the Mayu region that lies on Burma-East Pakistan border, led by a long-term Muslim criminal named Abdul Kassem who was a leader of the Mujahid movement. There was widespread violence in the Arakanese villagers and the Buddhist Arakanese inhabitants of Buthidaung and Maungdaw were forced to leave their homes. By June 1949, the Mujahid rebels were in possession of all of northern Arakan. In the meantime, the Mujahid extremists encouraged and supported illegal immigration into the Arakan region of thousands of Muslim Bengali people from the over-populated East Pakistan.
CONTAINING MILITARY OPERATIONS OF MUJAHID MILITANTS

When the rebellion was becoming intensified the Burmese government declared martial law and took firm action to contain the militants. This led to the subjugation of the Mujahid insurgency and the Muslim insurgents fled to the jungles of northern Arakan. Between 1950 and 1954, the Burmese army launched major military operations against the Mujahid rebels in Northern Arakan. All major centres of the Mujahids were captured and several of their leaders were subdued. Towards the end of 1961, most Mujahids surrendered, but some formed small armed groups and continued to loot, harass and terrorize the Burmese Buddhists, especially in remote regions in Northern Arakan.

THE RADICALIST MOVEMENTS (1971-1988)

During Bangladesh Libration War in 1971, the Rohingya Muslim who resided in the Myanmar-Bangladesh border had the opportunity to collect weapons. In 1972, the Rohingya Muslims formed the Rohingya Liberation Party (RLP) with activities based in the jungles of Buthidaung. Military Operation conducted by the Burmese Army in 1974 led to many Muslim insurgents fleeing to neighboring Bangladesh.

In March 1978, the Burmese government launched a campaign to check illegal immigrants residing in Burma. This led to many thousands of Rohingyas in the Arakan region crossing the border to Bangladesh. Arrests of illegal migrants by the Burmese army created unrest in Arakan and as a result, there was a mass exodus of around 252,000 refugees to Bangladesh.

In late 1982, the Burmese Citizenship Law was introduced and most of the Rohingyas were denied Burmese citizenship. Radical Rohingya militant group took this opportunity to recruit many Rohingya Muslims who were occupying the region along the Bangladesh-Burma border. In the early 1980s, radical Muslims formed the Rohingya Solidarity Organization (RSO) which soon became the most militant faction among the Rohingyas on the Burma-Bangladesh border. Using the Islam religious card the RSO was able to obtain various forms of assistance and support from the Muslim world, including the JeI in Bangladesh and Pakistan, Gulbuddin Hekmatyar’s Hizb-e-Islami (HeI) in Afghanistan, Hizb-ul-Mujahideen (HM) in the Indian State of Jammu and Kashmir and the Angkatan Belia Islam sa-Malaysia (ABIM), and the Islamic Youth Organization of Malaysia.

In 1991 and 1992, there was forced relocation of Muslims by the government and the creation of new Buddhist settlements in Buthidaung and Maungdaw townships. This provoked another mass exodus of Rohingya Muslims to Bangladesh.

CONNECTIONS WITH TALIBAN AND AL-QAEDA (1988-2011)

The military camps of Rohingya Solidarity Organization (RSO) were located in the Cox’s Bazaar district in southern Bangladesh. In 1991, it possessed a large number of military equipment, including light machine-guns, AK-47 assault rifles, RPG-2 rocket launchers, claymore mines and explosives.

They were equipped with UK-made 9mm Sterling L2A3 sub-machine guns, M-16 assault rifles and point-303 rifles. Afghan’s Taliban instructors were associated with RSO camps along the Bangladesh-Burma border.

Many RSO rebels were undergoing training in the Afghan province of Khost with Hizb-e-Islami Mujahideen.

The expansion of the RSO in the late 1980s and early 1990s made the Burmese government launch a massive counter-offensive to clear up the Burma-Bangladesh border. In December 1991, Burmese troops crossed the border and attacked a Bangladeshi military outpost.

The incident developed into a major crisis in Bangladesh-Burma relations, and by April 1992, more than 250,000 Rohingya civilians had been forced out of Arakan, western Burma.

In late 1998, Rohingya Solidarity Organization (RSO) and Arakan Rohingya Islamic Front (ARIF) combined to form the Rohingya National Council (RNC) with its own armed wing, gathering the different Rohingya insurgents into one group. In 2001, they underwent training in Libya and Afghanistan, in guerrilla warfare and the use of a variety of explosives and heavy-weapons. They had several meetings with Al-Qaeda representatives.

Throughout 2012 and in 2013, there have been a series of riots and much violence in Northern Arakan in the Rakhine State, between extremist Rohingya Muslims and the indigenous Rakhini or Arakanese people.

Muslim fanatics are largely responsible for the outbreak of violence.

The 2012 riots began after a Rakhine teenage girl was brutally raped and cut into pieces by three Muslim fanatics. This immediately led to an outrage and retaliation by the Rakhine community.

This was followed by the extremist Muslims resorting to extreme forms of violence, destroying many villages in their entirety and murdering many innocent people. Those displaced by these riots exceeded 50, 000. The situation in the Rakhine state remains tense.

In 2013, the worst violence in Myanmar was in Meikhtila city, which resulted in widespread bloodshed and destruction of property, and the displacement of nearly 10,000 people who were forced out of their homes. A State of Emergency was declared and the army took control of the city.

The devastation was reminiscent of last year’s clashes between ethnic Rakhine Buddhists and Muslim Rohingya that left hundreds of people dead and more than 100,000 displaced.

The struggle to contain the violence has become a major challenge to the government. Buddhist and Muslim communities live in near-total segregation, constantly fearing more violence.

The violence in Meikhtila city began once news spread that a Muslim man had killed a Buddhist monk. Soon, Buddhist mobs rampaged through a Muslim neighborhood and the situation quickly became out of control.

ေငြေၾကးယိုဖိတ္မူ...(သို႔) သူခိုးကိုဒါးရိုးကမ္းမူ...

အဆိပ္ပင္ေရ...မေလာင္းသင္..(၀ါ).... ေမွာင္ခိုအားမပီးသင္.....
ေငြေၾကးယိုဖိတ္မူ...(သို႔) သူခိုးကိုဒါးရိုးကမ္းမူ...
စစ္ေတြ႕ၿမိဳ႔မွာ...ဘဂၤလီ....ခုနွစ္ေသာင္းေနခဲ႔တယ္...ဥပမာ..တစ္ေသာင္းေသာ...ေခၚေတာဘဂၤလီတို႔သည္သာ...ရခိုင္ေတြ႕နဲပတ္သက္ရဳ္ေသာ္၄င္း၊ရခိုင္တိုထံတြင္...အလုတ္လုပ္သည္ဟုဆိုၾကပါစို႕....(ေရလုပ္ငန္းပါထည္႔ရင္နွစ္ဆေက်ာ္ပါတယ္....ဘာလိုလဲဆိုရင္...ရခိုင္ေတြ႔က၀ယ္ယူၾကလိုပါ).....

အနိမ္႕ဆံုး၀င္ေငြၿဖစ္တဲ.....တေနလုပ္အားခ ၁၅၀၀က်ပ္ကိုေပးၾကရမွပါ....၄င္းအတြက္တေန႔႔လွ်င္........
...ရခိုင္တို႔ထံမွယိုဖိတ္ေငြ...သိန္းတရာငါးဆယ္(သိန္း၁၅၀)......နဲ......တနွစ္စာ....သၾကၤန္ရက္နွတ္ၿပီး....ရက္ေပါင္း၃၆၀ထဲအတြက္...သိန္းေပါင္း၅၄၀၀၀...ဟာစစ္ေတြ႔ၿမို႔.....တၿမိဳ႔ထဲကဘဲ...ကလားေတြ႔လက္ထဲေရာက္ၾကရတယ္။
ရခိုင္မွာ..ဘဂၤလီမရိွတဲ႔ၿမိဳ႔(၄)ၿမိဳ႔နွတ္လိုက္ရင္...အၿခား၁၃ၿမိဳ႔မွာဘယ္ေလာက္ထိ......ရခိုင္ေတြ႔ရဲေငြေတြ႔ေရာက္သြားခဲလဲဆိုတာအၾကမ္းၿဖင္းေလ႔လာနိုင္ပါတယ္။
(ဒါေပမဲ႔...ဒီဘဂၤလီေတြ႕မွာ....အသိတရားကအေတာ္အားနည္းေတာ႔...ထမင္းေက်ြးတဲ႔လက္ကိုၿပန္ကိုက္ပါေရာ..)
ဒီဘဂၤလီေတြ႔ဆီေငြတစ္က်ပ္ေရာက္တာဟာ....သူတို႔တြက္ၿမန္မာမိန္းကေလးယူရဖို႔တရက္နီးလာၿခင္းပါ။(ရခိုင္..မိန္းကေလး..ေတြကလားကိုယူတာနည္းပါတယ္)။
ၿမန္မာၿပည္မွာၿမိဳ႔၃၀၀ေက်ာ္ရွိပါတယ္....ဒါကိုခ်င္ခ်ိမ္႔ၾကည္ရင္...တေန႔တေန႔....တနွစ္တနွစ္.ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႔ပိုက္ဆံေတြ..ဘယ္ေလာက္ထိ...ဒီမ်ိဳးဖ်က္ေတြ႔လက္ထဲကိုေရာက္ေနလဲလိုမွန္းၾကည္႔လိုရပါတယ္။
ဒီအတြက္ၿပဳၿပင္နိုင္စရာလမ္းေတြ႔ရိွပါေသးတယ္၊ကလားေတြဟာ...သူတို႔ရဲသာသနာၿပဳမူလုပ္ငန္းမွာစီးပြားေရးကအကၡရာက်ပါတယ္.........၄င္းတို႔စီးပြားေရးမွာ၈၀%ဟာၿမန္မာနိုင္ငံသားေတြေပၚမွာအေၿခတည္ပါတယ္။

၄င္းတို႔နဲစီးပြားေရးအရကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္မၿပဳၿခင္းတခုတည္းကပင္လွ်င္၁၀နွစ္အတြင္းဒီ..မြတ္ေတြထက္၀က္ေလွ်ာ႔က်ေစမွာပါ...(ဒါကိုသူတို႔အေၾကာက္ဆံုးပါ..)အေနာက္နိဳင္ငံ...ေတြ႕ကိုခ်မ္းသာတဲ႔ကလားေတြ႔ရတဲနည္းနဲသြားမွာၿဖစ္သလို......ထိုင္း၊မေလးနဲစကၤပူေတြ႔ကိုရတဲနည္းလမ္းနဲလတ္လုပ္လက္စားမြတ္ေတြ႔သြားမွာပါ။....
ဒီေတာ႔..ကၽႊန္ေတာ္တို႔ေတြ....ကုလားဆိုင္ေတြ႔ကိုေရွာင္႔ၾကပါစို...(အထူးသၿဖင္႔....စါေရးကိရိယာလုတ္ငန္း၊အိမ္ေဆာက္ပစၥည္းေရာင္း၀ယ္ေရးလုပ္ငန္း၊မ်က္မွန္နွင္႔နင္႔နာရီလုတ္ငန္း၊ အစားအေသာက္ေတြ႔မွာ...တိုင္းရင္းသားၿမန္မာဆိုင္ကိုအစားထိုးၿပီးအားေပးၾကပါစို႔........
နက္ၿဖန္ကစၿပီးမြတ္ဆိုင္မွာမစားၾကသူမ်ား....

ေလးစားစြာၿဖင္႔...